O MUNDO É PERFEITO EM SUA IMPERFEIÇÃO...
Temos a mania de querer que tudo em nossa vida seja certinho, não é mesmo? Desde nossa mais tenra infância o desejo de que tudo siga os planos por nós traçados se torna nossa marca registrada... nossa obsessão...
Aprendemos, desde o berço, que tudo na Natureza tem seu lugar certo e determinado e que nada deve ficar fora daquilo que se definiu como o correto. Tal conceito se aplica a tudo, absolutamente tudo em nossa vida. Não aceitamos menos que a perfeição como resultado de nosso esforço...
Claro que o conceito de "perfeito" é variável, visto que cada pessoa tem sua própria visão da vida e do mundo, incluindo aí o que é perfeito e o que não é. Sim, por mais estranho que possa parecer, o próprio conceito de perfeição é subjetivo... depende muito do julgamento pessoal...
O engraçado nisso tudo é que muitas vezes há discrepância entre a visão de uns e outros... aquilo que para determinado grupo é o supra sumo da perfeição, para o outro é simplesmente o caos... não entendem como tal pode ser visto como algo que faça sentido para a vida... para a sua vida...
Outro dia estava lendo um artigo sobre um bichinho de outras plagas... da Austrália, se não me engano... o bichinho em questão é o ornitorrinco... um animal deveras estranho... afinal, tem bico de pato, cauda de castor, nadadeiras... e não tem estômago. Dizem até que, quando tal animal foi apresentado para a elite do conhecimento quando descoberto, muitos não acreditaram que este realmente existia... que tal criatura havia sido construída a partir de pedaços de outros animais... porque essa impressão? Simples... o bicho era estranho em demasia... não tinha como ser real...
O Universo não é perfeito. Há várias Leis da Física que são constantemente quebradas. Aquilo que é considerado líquido e certo hoje poderá não o ser amanhã, graças à descoberta de uma nova fórmula matemática... ou matemágica, como dizia o Pato Donald quando viajou pelo mundo encantado dos números...
O milagre está contido nas pequenas imperfeições que a Natureza nos apresenta a todo momento. E quanto maios perseguimos o que consideramos o ideal, mais a vida insiste em nos mostrar que nada nesse mundo atinge tal perfeição... por mais que corramos atrás de tal quimera...
Claro que, como eu disse, cada um tem sua própria visão do que seria a "perfeição" tão sonhada. Alguns desejam tal qualidade na própria natureza do mundo, outras, em seu próprio corpo, seu Universo Particular... enquanto as primeiras tentam moldar o meio ambiente de acordo com sua visão, outros desejam modificar características corporais para conseguirem se satisfazer ao se olhar no espelho...
Excessos nunca são bons para o ser vivo. E quando esse julga ter poder para modificar o mundo de acordo com sua visão... geralmente o resultado é desastroso, mesmo que em um primeiro momento pareça algo benéfico para a maioria das pessoas...
Quando derrubamos uma floresta para seja lá o que for, nosso intuito é melhorar o aspecto da natureza. Ao construirmos uma vila, tal ato representa muito mais que simplesmente criarmos um lugar para viver com todo o conforto que merecemos... estamos criando uma comunidade onde a perfeição fará morada e onde os animais nativos serão exterminados ou expulsos da região, pois eles não combinam como nossa imagem de perfeição...
Quando fazemos uma cirurgia desnecessária para ficarmos próximas daquilo que consideramos desejável... uma cirurgia de harmonização facial, uma cirurgia para redução do estômago, um implante qualquer que nada tenha a ver com problemas de saúde e sim com a estética... bem, estamos correndo atrás de nossa perfeição física, pois não nos reconhecemos tal como somos, e sentimos necessidade de lançar mão desses artifícios...
Poderia falar sobre muitas coisas e com certeza não conseguiria listar tudo...mas creio que deu para externar uma pequena parte de meu pensamento... que, no final das contas, é a busca da perfeição, mesmo que de forma imperfeita... mas nada no mundo é perfeito, não é mesmo?...
Tania Miranda - Brasil - 28/01/2026
==========================================================
THE WORLD IS PERFECT IN ITS IMPERFECTION...
We have a tendency to want everything in our lives to be perfect, don't we? From our earliest childhood, the desire for everything to follow our plans becomes our trademark... our obsession...
We learn, from the cradle, that everything in Nature has its right and determined place and that nothing should fall outside of what has been defined as correct. This concept applies to everything, absolutely everything in our lives. We accept nothing less than perfection as a result of our efforts...
Of course, the concept of "perfect" is variable, since each person has their own vision of life and the world, including what is perfect and what is not. Yes, as strange as it may seem, the very concept of perfection is subjective... it depends a lot on personal judgment...
The funny thing about all this is that there is often a discrepancy between the vision of some and others... what for one group is the epitome of perfection, for another is simply chaos... they don't understand how such a thing can be seen as something that makes sense for life... for their life...
The other day I was reading an article about a little creature from other lands... from Australia, if I'm not mistaken... the creature in question is the platypus... a truly strange animal... after all, it has a duck's bill, a beaver's tail, flippers... and no stomach. They even say that when this animal was presented to the elite of knowledge when it was discovered, many did not believe that it really existed... that such a creature had been built from pieces of other animals... why this impression? Simple... the creature was too strange... it couldn't be real...
The Universe is not perfect. There are several Laws of Physics that are constantly broken. What is considered certain today may not be so tomorrow, thanks to the discovery of a new mathematical formula... or math magic, as Donald Duck called it when he traveled through the enchanted world of numbers...
The miracle lies in the small imperfections that Nature presents to us at every moment. And the more we pursue what we consider ideal, the more life insists on showing us that nothing in this world achieves such perfection... no matter how much we chase after such a chimera...
Of course, as I said, everyone has their own vision of what that longed-for "perfection" would be. Some desire such quality in the very nature of the world, others in their own bodies, their own particular universe... while the former try to mold the environment according to their vision, others wish to modify bodily characteristics to achieve satisfaction when looking in the mirror...
Excesses are never good for a living being. And when someone believes they have the power to change the world according to their vision... the result is usually disastrous, even if at first it seems beneficial to most people...
When we cut down a forest for whatever reason, our intention is to improve the state of nature. When we build a village, that act represents much more than simply creating a place to live with all the comfort we deserve... we are creating a community where perfection will reside and where native animals will be exterminated or expelled from the region, because they don't fit our image of perfection...
When we undergo unnecessary surgery to get closer to what we consider desirable... facial harmonization surgery, stomach reduction surgery, any implant that has nothing to do with health problems and everything to do with aesthetics... well, we are chasing our physical perfection, because we don't recognize ourselves as we are, and we feel the need to resort to these artifices...
I could talk about many things and certainly wouldn't be able to list everything... but I believe I managed to express a small part of my thinking... which, in the end, is the pursuit of perfection, even if imperfectly... but nothing in the world is perfect, is it?...
Tania Miranda - Brazil - 01/28/2026
===========================================================
EL MUNDO ES PERFECTO EN SU IMPERFECCIÓN...
Tendemos a desear que todo en nuestras vidas sea perfecto, ¿verdad? Desde la más tierna infancia, el deseo de que todo siga nuestros planes se convierte en nuestra marca registrada... nuestra obsesión...
Aprendemos, desde la cuna, que todo en la Naturaleza tiene su lugar correcto y determinado, y que nada debe quedar fuera de lo definido como correcto. Este concepto se aplica a todo, absolutamente a todo en nuestras vidas. No aceptamos nada menos que la perfección como resultado de nuestros esfuerzos...
Por supuesto, el concepto de "perfecto" es variable, ya que cada persona tiene su propia visión de la vida y del mundo, incluyendo lo que es perfecto y lo que no lo es. Sí, por extraño que parezca, el concepto mismo de perfección es subjetivo... depende mucho del criterio personal...
Lo curioso de todo esto es que a menudo hay una discrepancia entre la visión de unos y otros... lo que para unos es el epítome de la perfección, para otros es simplemente caos... no entienden cómo algo así puede considerarse algo con sentido para la vida... para su vida...
El otro día leía un artículo sobre una criaturita de otras tierras... de Australia, si no me equivoco... la criatura en cuestión es el ornitorrinco... un animal realmente extraño... al fin y al cabo, tiene pico de pato, cola de castor, aletas... y no tiene estómago. Incluso dicen que cuando este animal fue presentado a la élite del conocimiento al ser descubierto, muchos no creían que realmente existiera... que semejante criatura hubiera sido construida con piezas de otros animales... ¿Por qué esta impresión? Simple... la criatura era demasiado extraña... no podía ser real...
El universo no es perfecto. Hay varias leyes de la física que se rompen constantemente. Lo que hoy se considera cierto puede no serlo mañana, gracias al descubrimiento de una nueva fórmula matemática... o magia matemática, como la llamó el Pato Donald cuando viajó por el mundo encantado de los números...
El milagro reside en las pequeñas imperfecciones que la Naturaleza nos presenta a cada instante. Y cuanto más perseguimos lo que consideramos ideal, más insiste la vida en mostrarnos que nada en este mundo alcanza tal perfección... por mucho que persigamos semejante quimera...
Claro, como dije, cada uno tiene su propia visión de lo que sería esa ansiada "perfección". Algunos desean esa cualidad en la naturaleza misma del mundo, otros en sus propios cuerpos, en su universo particular... mientras que los primeros intentan moldear el entorno según su visión, otros desean modificar las características corporales para lograr la satisfacción al mirarse al espejo...
Los excesos nunca son buenos para un ser vivo. Y cuando alguien cree tener el poder de cambiar el mundo según su visión... el resultado suele ser desastroso, aunque al principio parezca beneficioso para la mayoría...
Cuando talamos un bosque por cualquier motivo, nuestra intención es mejorar el estado de la naturaleza. Cuando construimos una aldea, ese acto representa mucho más que simplemente crear un lugar donde vivir con todas las comodidades que merecemos... estamos creando una comunidad donde residirá la perfección y donde los animales autóctonos serán exterminados o expulsados de la región, porque no encajan con nuestra imagen de perfección...
Cuando nos sometemos a cirugías innecesarias para acercarnos a lo que consideramos deseable... cirugías de armonización facial, cirugías de reducción de estómago, cualquier implante que no tenga nada que ver con problemas de salud y sí con la estética... bueno, estamos buscando nuestra perfección física, porque no nos reconocemos como somos y sentimos la necesidad de recurrir a estos artificios...
Podría hablar de muchas cosas y ciertamente no podría enumerarlas todas... pero creo que logré expresar una pequeña parte de mi pensamiento... que, al final, es la búsqueda de la perfección, aunque sea imperfecta... pero nada en el mundo es perfecto, ¿verdad?...
Tania Miranda - Brasil - 28/01/2026
=========================================================
MAAILMA ON TÄYDELLINEN EPÄTÄYDELLISYYDESSÄÄN...
Meillä on taipumus haluta kaiken elämässämme olevan täydellistä, eikö niin? Varhaisimmasta lapsuudesta lähtien halusta, että kaikki noudattaa suunnitelmiamme, tulee tavaramerkkimme... pakkomielteemme...
Opimme kehdosta asti, että kaikella luonnossa on oikea ja määrätty paikkansa, eikä mikään saa jäädä sen ulkopuolelle, mikä on määritelty oikeaksi. Tämä käsite pätee kaikkeen, ehdottomasti kaikkeen elämässämme. Emme hyväksy mitään vähempää kuin täydellisyyttä ponnistelujemme tuloksena...
Tietenkin "täydellisen" käsite on vaihteleva, koska jokaisella ihmisellä on oma näkemyksensä elämästä ja maailmasta, mukaan lukien se, mikä on täydellistä ja mikä ei. Kyllä, niin oudolta kuin se kuulostaakin, täydellisyyden käsite on subjektiivinen... se riippuu paljon henkilökohtaisesta harkinnasta...
Hauskaa tässä kaikessa on se, että joidenkin ja toisten näkemysten välillä on usein ristiriitaa... se, mikä yhdelle ryhmälle on täydellisyyden ruumiillistuma, toiselle on yksinkertaisesti kaaos... he eivät ymmärrä, miten tällainen asia voidaan nähdä jonakin, jolla on järkeä elämässä... heidän elämässään...
Luin eräänä päivänä artikkelia pienestä olennosta toisilta mailta... Australiasta, jos en ole väärässä... kyseinen olento on vesinokkaeläin... todella outo eläin... sillä onhan sillä ankannokka, majavan häntä, räpylät... eikä vatsaa. He jopa sanovat, että kun tämä eläin esiteltiin tiedon eliitille, kun se löydettiin, monet eivät uskoneet, että se todella oli olemassa... että tällainen olento oli rakennettu muiden eläinten paloista... miksi tämä vaikutelma? Yksinkertaista... olento oli liian outo... se ei voinut olla todellinen...
Maailmankaikkeus ei ole täydellinen. On olemassa useita fysiikan lakeja, joita rikotaan jatkuvasti. Se, mikä tänään pidetään varmana, ei välttämättä ole sitä huomenna uuden matemaattisen kaavan löytämisen ansiosta... tai matemaattisen taian, kuten Aku Ankka sitä kutsui matkustaessaan numeroiden lumotussa maailmassa...
Ihme piilee pienissä epätäydellisyyksissä, joita luonto tarjoaa meille joka hetki. Ja mitä enemmän tavoittelemme sitä, mitä pidämme ihanteena, sitä enemmän elämä vaatii meille näyttämään, ettei mikään tässä maailmassa saavuta sellaista täydellisyyttä... kuinka paljon tahansa jahtaammekaan tällaista harhakuvitelmaa...
Tietenkin, kuten sanoin, jokaisella on oma näkemyksensä siitä, mitä tuo kaipaama "täydellisyys" olisi. Jotkut haluavat tällaista laatua itse maailman luonteessa, toiset omassa kehossaan, omassa erityisessä universumissaan... kun taas ensimmäiset yrittävät muokata ympäristöä näkemyksensä mukaan, toiset haluavat muokata kehon ominaisuuksia saavuttaakseen tyydytyksen peiliin katsoessaan...
Ylityksellisyys ei ole koskaan hyväksi elävälle olennolle. Ja kun joku uskoo voivansa muuttaa maailmaa näkemyksensä mukaan... tulos on yleensä tuhoisa, vaikka se aluksi vaikuttaisikin hyödylliseltä useimmille ihmisille...
Kun kaadamme metsän mistä tahansa syystä, tarkoituksemme on parantaa luonnon tilaa. Kun rakennamme kylän, se on paljon enemmän kuin vain paikan luomista, jossa voimme asua ja nauttia ansaitsemastamme mukavuudesta... luomme yhteisön, jossa täydellisyys asuu ja jossa alkuperäiset eläimet hävitetään tai karkotetaan alueelta, koska ne eivät sovi täydellisyyden käsitykseemme...
Kun teemme tarpeettomia leikkauksia päästäksemme lähemmäksi sitä, mitä pidämme toivottavana... kasvojen yhdenmukaistamisleikkaus, vatsan pienennysleikkaus, mikä tahansa implantti, jolla ei ole mitään tekemistä terveysongelmien ja kaiken estetiikan kanssa... no, jahtaamme fyysistä täydellisyyttämme, koska emme tunnista itseämme sellaisina kuin olemme, ja tunnemme tarvetta turvautua näihin keinotekoisiin keinoihin...
Voisin puhua monista asioista, enkä varmasti pystyisi luettelemaan kaikkea... mutta uskon, että onnistuin ilmaisemaan pienen osan ajattelustani... joka loppujen lopuksi on täydellisyyden tavoittelua, vaikka se olisikin epätäydellistä... mutta mikään maailmassa ei ole täydellistä, eihän?...
Tania Miranda - Brasilia - 28.1.2026
===========================================================
IL MONDO È PERFETTO NELLA SUA IMPERFEZIONE...
Tendiamo a volere che tutto nella nostra vita sia perfetto, non è vero? Fin dalla prima infanzia, il desiderio che tutto segua i nostri piani diventa il nostro marchio di fabbrica... la nostra ossessione...
Impariamo, fin dalla culla, che ogni cosa in Natura ha il suo posto giusto e determinato e che nulla dovrebbe essere al di fuori di ciò che è stato definito corretto. Questo concetto si applica a tutto, assolutamente tutto nella nostra vita. Non accettiamo niente di meno della perfezione come risultato dei nostri sforzi...
Naturalmente, il concetto di "perfetto" è variabile, poiché ogni persona ha la propria visione della vita e del mondo, incluso ciò che è perfetto e ciò che non lo è. Sì, per quanto strano possa sembrare, il concetto stesso di perfezione è soggettivo... dipende molto dal giudizio personale...
La cosa divertente di tutto questo è che spesso c'è una discrepanza tra la visione di alcuni e quella di altri... ciò che per un gruppo è l'epitome della perfezione, per un altro è semplicemente caos... non capiscono come una cosa del genere possa essere vista come qualcosa che abbia senso per la vita... per la loro vita...
L'altro giorno stavo leggendo un articolo su una piccola creatura proveniente da altre terre... dall'Australia, se non sbaglio... la creatura in questione è l'ornitorinco... un animale davvero strano... dopotutto, ha il becco d'anatra, la coda di castoro, le pinne... e non ha stomaco. Dicono persino che quando questo animale fu presentato all'élite del sapere quando fu scoperto, molti non credettero che esistesse davvero... che una creatura del genere fosse stata costruita con pezzi di altri animali... perché questa impressione? Semplice... la creatura era troppo strana... non poteva essere reale...
L'Universo non è perfetto. Ci sono diverse Leggi della Fisica che vengono costantemente infrante. Ciò che oggi è considerato certo potrebbe non esserlo più domani, grazie alla scoperta di una nuova formula matematica... o magia matematica, come la chiamava Paperino quando viaggiava nel mondo incantato dei numeri...
Il miracolo sta nelle piccole imperfezioni che la Natura ci presenta in ogni momento. E più inseguiamo ciò che consideriamo ideale, più la vita insiste nel mostrarci che nulla al mondo raggiunge tale perfezione... non importa quanto inseguiamo una simile chimera...
Naturalmente, come ho detto, ognuno ha la propria visione di cosa dovrebbe essere quella "perfezione" tanto agognata. Alcuni desiderano tale qualità nella natura stessa del mondo, altri nel proprio corpo, nel proprio universo... mentre i primi cercano di plasmare l'ambiente secondo la propria visione, altri desiderano modificare le caratteristiche corporee per trovare soddisfazione guardandosi allo specchio...
Gli eccessi non fanno mai bene a un essere vivente. E quando qualcuno crede di avere il potere di cambiare il mondo secondo la propria visione... il risultato è solitamente disastroso, anche se a prima vista sembra vantaggioso per la maggior parte delle persone...
Quando abbattiamo una foresta per qualsiasi motivo, la nostra intenzione è quella di migliorare lo stato della natura. Quando costruiamo un villaggio, quell'atto rappresenta molto più che la semplice creazione di un luogo in cui vivere con tutti i comfort che meritiamo... stiamo creando una comunità in cui risiederà la perfezione e dove gli animali autoctoni saranno sterminati o espulsi dalla regione, perché non corrispondono alla nostra immagine di perfezione...
Quando ci sottoponiamo a interventi chirurgici non necessari per avvicinarci a ciò che consideriamo desiderabile... interventi di armonizzazione facciale, interventi di riduzione dello stomaco, qualsiasi impianto che non abbia nulla a che fare con problemi di salute e tutto a che fare con l'estetica... beh, stiamo inseguendo la nostra perfezione fisica, perché non ci riconosciamo per come siamo, e sentiamo il bisogno di ricorrere a questi artifici...
Potrei parlare di molte cose e certamente non riuscirei a elencarle tutte... ma credo di essere riuscita a esprimere una piccola parte del mio pensiero... che, in fondo, è la ricerca della perfezione, anche se imperfetta... ma niente al mondo è perfetto, no?...
Tania Miranda - Brasile - 28/01/2026
===========================================================
LE MONDE EST PARFAIT DANS SON IMPERFECTION…
Nous avons tendance à vouloir que tout soit parfait dans nos vies, n'est-ce pas ? Dès notre plus tendre enfance, le désir que tout se déroule selon nos plans devient notre marque de fabrique… notre obsession…
On nous apprend, dès le berceau, que chaque chose dans la Nature a sa place, juste et déterminée, et que rien ne doit s'écarter de ce qui a été défini comme correct. Ce concept s'applique à tout, absolument tout dans nos vies. Nous n'acceptons rien de moins que la perfection comme résultat de nos efforts…
Bien sûr, la notion de « parfait » est subjective, car chacun a sa propre vision de la vie et du monde, et donc de ce qui est parfait et de ce qui ne l'est pas. Oui, aussi étrange que cela puisse paraître, le concept même de perfection est subjectif… il dépend beaucoup du jugement personnel…
Ce qui est amusant, c’est qu’il y a souvent un décalage entre la vision des uns et celle des autres… ce qui, pour un groupe, est le summum de la perfection, pour un autre, n’est que chaos… ils ne comprennent pas comment une telle chose peut avoir un sens dans la vie… dans leur vie…
L’autre jour, je lisais un article sur une petite créature venue d’ailleurs… d’Australie, si je ne me trompe pas… la créature en question est l’ornithorynque… un animal vraiment étrange… après tout, il a un bec de canard, une queue de castor, des nageoires… et pas d’estomac. On raconte même que lorsque cet animal a été présenté à l’élite scientifique lors de sa découverte, beaucoup n’ont pas cru à son existence… qu’une telle créature avait été construite à partir de morceaux d’autres animaux… pourquoi cette impression ? C’est simple… la créature était trop étrange… elle ne pouvait pas être réelle…
L’Univers n’est pas parfait. Il existe plusieurs lois de la physique constamment transgressées. Ce qui est considéré comme certain aujourd'hui pourrait ne plus l'être demain, grâce à la découverte d'une nouvelle formule mathématique… ou de magie mathématique, comme l'appelait Donald Duck lors de son voyage dans le monde enchanté des nombres…
Le miracle réside dans les petites imperfections que la Nature nous offre à chaque instant. Et plus nous poursuivons ce que nous considérons comme l'idéal, plus la vie insiste pour nous montrer que rien au monde n'atteint une telle perfection… aussi acharnés que soient nos efforts pour atteindre cette chimère…
Bien sûr, comme je l'ai dit, chacun a sa propre vision de ce que serait cette « perfection » tant convoitée. Certains la désirent dans la nature même du monde, d'autres dans leur propre corps, leur propre univers… tandis que les premiers tentent de modeler l'environnement selon leur vision, les autres souhaitent modifier leurs caractéristiques physiques pour se satisfaire de leur reflet dans le miroir…
Les excès ne sont jamais bons pour un être vivant. Et lorsque quelqu'un croit avoir le pouvoir de changer le monde selon sa vision… le résultat est généralement désastreux, même si, au premier abord, cela semble bénéfique à la plupart des gens…
Lorsque nous abattons une forêt, quelle qu'en soit la raison, notre intention est d'améliorer l'état de la nature. Quand on construit un village, cet acte représente bien plus que la simple création d'un lieu de vie confortable… On crée une communauté où règne la perfection et où les animaux indigènes sont exterminés ou expulsés de la région, car ils ne correspondent pas à notre idéal de perfection…
Quand on a recours à des interventions chirurgicales inutiles pour se rapprocher de ce que l'on considère désirable – chirurgie esthétique du visage, réduction de l'estomac, implants sans rapport avec la santé mais purement esthétiques… On court après la perfection physique, car on ne se reconnaît pas tel que l'on est et on ressent le besoin de recourir à ces artifices…
Je pourrais parler de bien des choses et je ne pourrais certainement pas tout énumérer… mais je crois avoir réussi à exprimer une petite partie de ma réflexion… qui, au final, est la quête de la perfection, même imparfaite… mais rien au monde n'est parfait, n'est-ce pas ?
Tania Miranda - Brésil - 28/01/2026
===========================================================
DIE WELT IST PERFEKT IN IHRER UNVOLLKOMMENHEIT …
Wir neigen dazu, alles in unserem Leben perfekt haben zu wollen, nicht wahr? Schon in frühester Kindheit wird der Wunsch, dass alles unseren Plänen folgt, zu unserem Markenzeichen … zu unserer Obsession …
Wir lernen von klein auf, dass alles in der Natur seinen festen Platz hat und nichts außerhalb dessen liegen darf, was als richtig definiert ist. Dieses Prinzip gilt für alles, absolut alles in unserem Leben. Wir geben uns mit nichts Geringerem als Perfektion als Ergebnis unserer Bemühungen zufrieden …
Natürlich ist der Begriff „perfekt“ subjektiv, denn jeder Mensch hat seine eigene Sicht auf das Leben und die Welt, einschließlich dessen, was perfekt ist und was nicht. Ja, so seltsam es auch klingen mag, der Begriff der Perfektion ist subjektiv … er hängt stark von der persönlichen Einschätzung ab.
Das Komische daran ist, dass die Ansichten der einen oft auseinandergehen. Was für die einen der Inbegriff der Perfektion ist, ist für die anderen schlichtweg Chaos. Sie verstehen nicht, wie so etwas für ihr Leben Sinn ergeben kann.
Neulich las ich einen Artikel über ein kleines Wesen aus anderen Ländern … aus Australien, wenn ich mich nicht irre … das Schnabeltier … ein wirklich seltsames Tier … schließlich hat es einen Entenschnabel, einen Biberschwanz, Flossen … und keinen Magen. Man sagt sogar, als dieses Tier der akademischen Elite vorgestellt wurde, glaubten viele nicht an seine Existenz … dass es aus Teilen anderer Tiere zusammengesetzt sei … warum dieser Eindruck? Ganz einfach … das Wesen war zu seltsam … es konnte nicht echt sein.
Das Universum ist nicht perfekt. Es gibt einige physikalische Gesetze, die ständig gebrochen werden. Was heute als sicher gilt, kann morgen schon überholt sein – dank der Entdeckung einer neuen mathematischen Formel … oder „Mathe-Magie“, wie Donald Duck es nannte, als er durch die verzauberte Welt der Zahlen reiste.
Das Wunder liegt in den kleinen Unvollkommenheiten, die uns die Natur in jedem Augenblick schenkt. Und je mehr wir dem nachjagen, was wir für ideal halten, desto deutlicher zeigt uns das Leben, dass nichts auf dieser Welt solche Perfektion erreicht … egal, wie sehr wir dieser Illusion hinterherjagen.
Wie bereits erwähnt, hat natürlich jeder seine eigene Vorstellung von dieser ersehnten „Perfektion“. Manche wünschen sich diese Qualität in der Natur selbst, andere in ihrem eigenen Körper, ihrem ganz persönlichen Universum. Während die einen versuchen, die Umwelt nach ihren Vorstellungen zu formen, wollen die anderen ihre körperlichen Merkmale verändern, um beim Blick in den Spiegel zufrieden zu sein.
Übertreibungen sind niemals gut für ein Lebewesen. Und wenn jemand glaubt, die Macht zu haben, die Welt nach seinen Vorstellungen zu verändern, sind die Folgen meist verheerend, selbst wenn es zunächst für die meisten Menschen vorteilhaft erscheint.
Wenn wir aus irgendeinem Grund einen Wald abholzen, ist unsere Absicht, den Zustand der Natur zu verbessern. Wenn wir ein Dorf bauen, bedeutet das viel mehr, als nur einen Ort zum Leben mit allem Komfort zu schaffen, den wir verdienen. Wir erschaffen eine Gemeinschaft, in der Perfektion herrscht und in der einheimische Tiere ausgerottet oder aus der Region vertrieben werden, weil sie nicht unserem Schönheitsideal entsprechen.
Wenn wir uns unnötigen Operationen unterziehen, um unserem Ideal näherzukommen – Gesichtskorrekturen, Magenverkleinerungen, Implantate, die nichts mit Gesundheit, sondern nur mit Ästhetik zu tun haben – jagen wir unserer körperlichen Perfektion hinterher, weil wir uns selbst nicht so akzeptieren, wie wir sind, und uns gezwungen sehen, zu solchen Eingriffen zu greifen.
Ich könnte über vieles sprechen und könnte sicherlich nicht alles aufzählen. Aber ich glaube, ich konnte einen kleinen Teil meiner Gedanken ausdrücken: das Streben nach Perfektion, selbst wenn sie unvollkommen ist. Aber nichts auf der Welt ist perfekt, oder?
Tania Miranda – Brasilien – 28.01.2026

Comentários
Postar um comentário