CÁLICE
Como beber dessa bebida amarga
Tragar a dor, engolir a labuta
Mesmo calada o boca, resta o peito
Silêncio na cidade não se escuta
De que me vale ser filho da santa
Melhor seria ser filho da outra
Outra realidade menos morta
Tanta mentira, tanta força bruta...
(Chico Buarque - Gilberto Passos Gil Moreira)
A vida é um moinho, como já dizia Cartola. Estamos em uma roda viva, como nas palavras de Chico Buarque. O mundo é dinâmico, não pede passagem. Simplesmente passa por cima de tudo, sem pedir licença. Nosso plano não é para os fracos, apenas os fortes conseguem sobreviver nessa loucura que é essa existência. E pensar que tudo poderia ser bem mais tranquilo... afinal, moramos em um Planeta que, podemos dizer sem medo de errar, é o Paraíso cantado em verso e prosa há milênios. E, no entanto, não conseguimos aproveitar as benesses que esse Latíbulo nos oferece graciosamente...
Nosso maior pecado é, sem sombra de dúvida, a ganância. Mas não é o único. Por algum motivo não bem explicado, algumas pessoas se consideram superiores às outras. E acreditam poder controlar o destino que não é seu. Somos finitos. E, talvez por isso, esses indivíduos queiram gravar nos anais da história seus feitos, para que, de certa forma, se tornem imortais...
Há certos elementos da Sociedade que conseguem unanimidade acerca de seus ideais. Que passa a ser de seus seguidores. É um fenômeno social... alguém lança uma ideia e de uma maneira não tão clara para os leigos, uma legião se forma ao seu entorno, defendendo muitas vezes o indefensável, pois para estes as propostas de seu líder fazem todo sentido... mesmo que, se fossem se valer do bom senso, tais premissas seriam descartadas sem pensar duas vezes...
Esses líderes estão em todos os lados da Sociedade. Onde houver um agrupamento de pessoas, com certeza haverá alguém que conseguiu uni-los em torno de uma ideia central. O interessante é que, no inicio, nem todo mundo comunga com as base daquele grupo em questão. Mas, como diz o ditado, água mole em pedra dura...
Temos vários exemplos espalhados por esse mundo afora. Alguém tem uma epifania e, de imediato, procura espalhar a boa nova que recebeu. Nem sempre o autor da ideia consegue agregar novos acólitos para seu grupo, pois não tem o carisma necessário para cativar a plateia. Mas sempre haverá alguém que comunga com seus princípios e acaba tomando a frente da empreitada. E então, um novo ser social cria vida, com princípios que serão levados em conta em toda a sua vida terrena...
Sim, um grupo social é mais que a reunião de pessoas com as mesmas ideias. Mesmo porque nem sempre todos seguem a mesma diretriz. Nenhum grupo é homogêneo. Mas é a heterogeneidade que constitui a força do mesmo. Porque cada ponto de vista diverso acaba por tornar as convicções do grupo mais fortes, uma vez que a visão não se limita apenas a um ponto... embora a ideia central permaneça intocada...
Um grupo social é um ser pensante, que toma suas próprias decisões, que segue suas ideias, que tem seu ideal. É estranho pensar assim, mas quando participamos de alguma agremiação não temos vontade própria, por mais que não percebamos isso... enquanto membros do grupo, tudo faremos para que este sobreviva a qualquer intempérie... sua premissa inicial é nosso objetivo e tudo faremos para realizá-lo... porque você acha que muitas vezes defendemos o indefensável em nossa caminhada por esse plano? Simplesmente naquele momento as ideias que nos são apresentadas fazem todo sentido do mundo, mesmo que, se as analisarmos friamente, não façam sentido algum...
E é somente por esse motivo que não damos importância às mazelas que não tiverem relação direta ao nosso grupo. Claro que sempre tem. Mas não em nossa visão. E então seguimos nosso líder de pés de barro, crentes que este tem a Palavra Divina, que tem as respostas para todos os enigmas da vida... do universo. E, no entanto, estamos seguindo cegamente um relés mortal como nós, dominado por um sonho de grandeza que jamais se realizará. Mas que prejudicará as pessoas que não seguem seus ideais...
Tania Miranda - Brasil - 09/01/2026
===========================================================
CHALICE
How to drink this bitter drink
To swallow the pain, to swallow the toil
Even with the mouth silenced, the heart remains
Silence in the city cannot be heard
What good is it to be the son of the saint?
It would be better to be the son of the other
Another reality, less dead
So much lying, so much brute force...
(Chico Buarque - Gilberto Passos Gil Moreira)
Life is a mill, as Cartola already said. We are in a whirlwind, as in Chico Buarque's words. The world is dynamic, it doesn't ask for passage. It simply passes over everything, without asking permission. Our plan is not for the weak, only the strong manage to survive in this madness that is this existence. And to think that everything could be much more peaceful... after all, we live on a Planet that, we can say without fear of being wrong, is the Paradise sung in verse and prose for millennia. And yet, we fail to take advantage of the benefits that this Lattice graciously offers us...
Our greatest sin is, without a doubt, greed. But it's not the only one. For some unexplained reason, some people consider themselves superior to others. And they believe they can control a destiny that is not theirs. We are finite. And perhaps for that reason, these individuals want to record their deeds in the annals of history, so that, in a way, they become immortal...
There are certain elements of Society that achieve unanimity regarding their ideals. Which then become the ideals of their followers. It's a social phenomenon... someone launches an idea and, in a way not so clear to the layman, a legion forms around them, often defending the indefensible, because for them the proposals of their leader make perfect sense... even if, if they were to use common sense, such premises would be discarded without a second thought...
These leaders are everywhere in Society. Wherever there is a group of people, there will surely be someone who has managed to unite them around a central idea. The interesting thing is that, initially, not everyone shares the core principles of that particular group. But, as the saying goes, constant dripping wears away the stone...
We have several examples scattered throughout the world. Someone has an epiphany and immediately seeks to spread the good news they received. The originator of the idea doesn't always manage to attract new followers to their group, as they may lack the charisma necessary to captivate the audience. But there will always be someone who shares their principles and ends up taking the lead in the endeavor. And then, a new social being comes to life, with principles that will be considered throughout their earthly life...
Yes, a social group is more than just a gathering of people with the same ideas. Even because not everyone always follows the same guidelines. No group is homogeneous. But it is heterogeneity that constitutes its strength. Because each differing point of view ultimately strengthens the group's convictions, since the vision is not limited to just one point... although the central idea remains untouched...
A social group is a thinking being, that makes its own decisions, that follows its ideas, that has its ideal. It's strange to think this way, but when we participate in any association we don't have our own will, even if we don't realize it... as members of the group, we will do everything to ensure its survival through any adversity... its initial premise is our objective and we will do everything to achieve it... why do you think we often defend the indefensible in our journey through this plane? Simply because at that moment the ideas presented to us make perfect sense, even if, if we analyze them coldly, they make no sense at all...
And it is only for this reason that we don't give importance to the ills that are not directly related to our group. Of course, they always are. But not in our view. And so we follow our leader with feet of clay, believing that he possesses the Divine Word, that he holds the answers to all the enigmas of life... of the universe. And yet, we are blindly following a lowly mortal like ourselves, dominated by a dream of grandeur that will never be realized. But which will harm those who do not follow his ideals...
Tania Miranda - Brazil - 09/01/2026
==========================================================
CÁLIZ
Cómo beber esta amarga bebida
Para tragar el dolor, para tragar el esfuerzo
Aun con la boca silenciada, el corazón permanece
El silencio en la ciudad no se oye
¿De qué sirve ser hijo del santo?
Mejor sería ser hijo del otro
Otra realidad, menos muerta
Tanta mentira, tanta fuerza bruta...
(Chico Buarque - Gilberto Passos Gil Moreira)
La vida es un molino, como ya dijo Cartola. Estamos en un torbellino, como en palabras de Chico Buarque. El mundo es dinámico, no pide paso. Simplemente pasa por encima de todo, sin pedir permiso. Nuestro plan no es para los débiles; solo los fuertes logran sobrevivir en esta locura que es esta existencia. Y pensar que todo podría ser mucho más pacífico... después de todo, vivimos en un Planeta que, podemos decir sin temor a equivocarnos, es el Paraíso cantado en verso y prosa durante milenios. Y, sin embargo, desaprovechamos los beneficios que este Enrejado nos ofrece generosamente...
Nuestro mayor pecado es, sin duda, la avaricia. Pero no es el único. Por alguna razón inexplicable, algunas personas se consideran superiores a otras. Y creen poder controlar un destino que no les pertenece. Somos finitos. Y quizás por eso, estos individuos quieren registrar sus hazañas en los anales de la historia, para, de alguna manera, volverse inmortales...
Hay ciertos elementos de la sociedad que alcanzan la unanimidad en cuanto a sus ideales. Estos se convierten en los ideales de sus seguidores. Es un fenómeno social... alguien lanza una idea y, de una manera no tan clara para el profano, se forma una legión a su alrededor, a menudo defendiendo lo indefendible, porque para ellos las propuestas de su líder tienen todo el sentido del mundo... aunque, si usaran el sentido común, tales premisas serían descartadas sin pensarlo dos veces...
Estos líderes están por todas partes en la sociedad. Dondequiera que haya un grupo de personas, seguramente habrá alguien que haya logrado unirlas en torno a una idea central. Lo interesante es que, al principio, no todos comparten los principios fundamentales de ese grupo en particular. Pero, como dice el dicho, el goteo constante desgasta la piedra...
Tenemos varios ejemplos repartidos por todo el mundo. Alguien tiene una epifanía e inmediatamente busca difundir la buena noticia que recibió. El creador de la idea no siempre logra atraer nuevos seguidores a su grupo, ya que puede carecer del carisma necesario para cautivar a la audiencia. Pero siempre habrá alguien que comparta sus principios y termine liderando la iniciativa. Y entonces, surge un nuevo ser social, con principios que serán considerados a lo largo de su vida terrenal...
Sí, un grupo social es más que una simple reunión de personas con las mismas ideas. Incluso porque no todos siguen siempre las mismas pautas. Ningún grupo es homogéneo. Pero es la heterogeneidad lo que constituye su fortaleza. Porque cada punto de vista diferente, en última instancia, fortalece las convicciones del grupo, ya que la visión no se limita a un solo punto... aunque la idea central permanece intacta...
Un grupo social es un ser pensante, que toma sus propias decisiones, que sigue sus ideas, que tiene su ideal. Es extraño pensar así, pero cuando participamos en cualquier asociación no tenemos voluntad propia, aunque no nos demos cuenta... como miembros del grupo, haremos todo lo posible para asegurar su supervivencia ante cualquier adversidad... su premisa inicial es nuestro objetivo y haremos todo lo posible por lograrlo... ¿Por qué crees que a menudo defendemos lo indefendible en nuestro viaje por este plano? Simplemente porque en ese momento las ideas que se nos presentan tienen todo el sentido, aunque, si las analizamos fríamente, no tengan ningún sentido...
Y es solo por esta razón que no damos importancia a los males que no están directamente relacionados con nuestro grupo. Claro que siempre lo están. Pero no desde nuestra perspectiva. Y así seguimos a nuestro líder con pies de barro, creyendo que posee la Palabra Divina, que tiene las respuestas a todos los enigmas de la vida... del universo. Y, sin embargo, seguimos ciegamente a un humilde mortal como nosotros, dominados por un sueño de grandeza que nunca se hará realidad. Pero que dañará a quienes no sigan sus ideales...
Tania Miranda - Brasil - 09/01/2026
==========================================================
PALKKIO
Kuinka juoda tämä katkera juoma
Niellä kipu, niellä vaiva
Vaikka suu on vaimennettu, sydän pysyy
Hiljaisuutta kaupungissa ei voi kuulla
Mitä hyötyä on olla pyhimyksen poika?
Olisi parempi olla toisen poika
Toinen todellisuus, vähemmän kuollut
Niin paljon valehtelua, niin paljon raakaa voimaa...
(Chico Buarque - Gilberto Passos Gil Moreira)
Elämä on mylly, kuten Cartola jo sanoi. Olemme pyörretuulessa, kuten Chico Buarquen sanoin. Maailma on dynaaminen, se ei pyydä pääsyä. Se yksinkertaisesti ohittaa kaiken kysymättä lupaa. Suunnitelmamme ei ole heikkoja varten, vain vahvat onnistuvat selviytymään tässä hulluudessa, joka on tämä olemassaolo. Ja ajatella, että kaikki voisi olla paljon rauhallisempaa... loppujen lopuksi elämme planeetalla, joka, voimme sanoa ilman pelkoa olla väärässä, on Paratiisi, josta on laulettu runo- ja proosateksteissä vuosituhansien ajan. Ja silti emme hyödynnä niitä etuja, joita tämä Hila meille armollisesti tarjoaa...
Suurin syntimme on epäilemättä ahneus. Mutta se ei ole ainoa. Jostain selittämättömästä syystä jotkut ihmiset pitävät itseään muita ylempinä. Ja he uskovat voivansa hallita kohtaloa, joka ei ole heidän. Me olemme rajallisia. Ja ehkä tästä syystä nämä yksilöt haluavat tallentaa tekonsa historian aikakirjoihin, jotta heistä tavallaan tulisi kuolemattomia...
Yhteiskunnassa on tiettyjä elementtejä, jotka saavuttavat yksimielisyyden ihanteistaan. Näistä sitten tulee heidän seuraajiensa ihanteita. Se on sosiaalinen ilmiö... joku esittää idean ja tavalla, joka ei ole niin selvä maallikolle, hänen ympärilleen muodostuu legioona, joka usein puolustaa puolustamatonta, koska heille heidän johtajansa ehdotukset ovat täysin järkeviä... vaikka, jos he käyttäisivät maalaisjärkeä, tällaiset lähtökohdat hylättäisiin ajattelematta asiaa...
Näitä johtajia on kaikkialla yhteiskunnassa. Missä tahansa on ihmisryhmä, siellä on varmasti joku, joka on onnistunut yhdistämään heidät keskeisen ajatuksen ympärille. Mielenkiintoista on, että aluksi kaikki eivät jaa kyseisen ryhmän ydinperiaatteita. Mutta kuten sanonta kuuluu, jatkuva tippuminen kuluttaa kiven pois...
Meillä on useita esimerkkejä ympäri maailmaa. Joku saa oivalluksen ja pyrkii välittömästi levittämään saamaansa hyvää uutista. Idean alullepanija ei aina onnistu houkuttelemaan uusia seuraajia ryhmäänsä, koska häneltä saattaa puuttua yleisön kiehtomiseen tarvittava karisma. Mutta aina löytyy joku, joka jakaa heidän periaatteensa ja päätyy ottamaan johtoaseman hankkeessa. Ja sitten syntyy uusi sosiaalinen olento, jonka periaatteita otetaan huomioon koko heidän maallisen elämänsä ajan...
Kyllä, sosiaalinen ryhmä on enemmän kuin vain samanlaisia ajatuksia jakavien ihmisten kokoontuminen. Vaikka kaikki eivät aina noudata samoja ohjeita. Mikään ryhmä ei ole homogeeninen. Mutta heterogeenisuus muodostaa sen vahvuuden. Koska jokainen erilainen näkökulma vahvistaa lopulta ryhmän vakaumuksia, koska visio ei rajoitu vain yhteen pisteeseen... vaikka keskeinen ajatus pysyy koskemattomana...
Sosiaalinen ryhmä on ajatteleva olento, joka tekee omat päätöksensä, joka noudattaa ajatuksiaan, jolla on ihanteensa. On outoa ajatella näin, mutta kun osallistumme mihin tahansa yhdistykseen, meillä ei ole omaa tahtoa, vaikka emme sitä tiedostaisikaan... ryhmän jäseninä teemme kaikkemme varmistaaksemme sen selviytymisen kaikista vastoinkäymisistä... sen lähtökohta on tavoitteemme ja teemme kaikkemme sen saavuttamiseksi... miksi luulet meidän usein puolustavan puolustamatonta matkallamme tällä tasolla? Yksinkertaisesti siksi, että sillä hetkellä meille esitetyt ideat ovat täysin järkeviä, vaikka kylmästi analysoituna ne eivät olisikaan järkeviä...
Ja juuri tästä syystä emme anna merkitystä niille ongelmille, jotka eivät liity suoraan ryhmäämme. Tietenkin ne aina liittyvät. Mutta eivät meidän mielestämme. Ja niin seuraamme johtajaamme savijaloilla uskoen, että hänellä on jumalallinen sana, että hänellä on vastaukset kaikkiin elämän arvoituksiin... maailmankaikkeuteen. Ja silti seuraamme sokeasti alhaista kuolevaista kuten itseämme, jota hallitsee unelma suuruudesta, joka ei koskaan toteudu. Mutta mikä vahingoittaa niitä, jotka eivät seuraa hänen ihanteitaan...
Tania Miranda - Brasilia - 01.09.2026
==========================================================
CALICE
Come bere questa bevanda amara
Ingoiare il dolore, ingoiare la fatica
Anche con la bocca zitta, il cuore rimane
Il silenzio nella città non si sente
A che serve essere figlio del santo?
Sarebbe meglio essere figlio dell'altro
Un'altra realtà, meno morta
Tante menzogne, tanta forza bruta...
(Chico Buarque - Gilberto Passos Gil Moreira)
La vita è un mulino, come diceva già Cartola. Siamo in un vortice, come diceva Chico Buarque. Il mondo è dinamico, non chiede passaggio. Semplicemente passa sopra tutto, senza chiedere permesso. Il nostro piano non è per i deboli, solo i forti riescono a sopravvivere in questa follia che è questa esistenza. E pensare che tutto potrebbe essere molto più tranquillo... dopotutto, viviamo su un Pianeta che, possiamo dire senza timore di sbagliarci, è il Paradiso cantato in versi e in prosa da millenni. Eppure, non riusciamo ad approfittare dei benefici che questo Reticolo ci offre gentilmente...
Il nostro peccato più grande è, senza dubbio, l'avidità. Ma non è l'unico. Per qualche ragione inspiegabile, alcune persone si considerano superiori agli altri. E credono di poter controllare un destino che non è il loro. Siamo finiti. E forse per questo motivo, questi individui vogliono registrare le loro azioni negli annali della storia, così da diventare, in un certo senso, immortali...
Ci sono alcuni elementi della Società che raggiungono l'unanimità riguardo ai propri ideali. Che poi diventano gli ideali dei loro seguaci. È un fenomeno sociale... qualcuno lancia un'idea e, in un modo non così chiaro ai profani, si forma una legione attorno a lui, spesso difendendo l'indifendibile, perché per loro le proposte del loro leader hanno perfettamente senso... anche se, se usassero il buon senso, tali premesse verrebbero scartate senza pensarci due volte...
Questi leader sono ovunque nella Società. Ovunque ci sia un gruppo di persone, ci sarà sicuramente qualcuno che è riuscito a unirle attorno a un'idea centrale. La cosa interessante è che, inizialmente, non tutti condividono i principi fondamentali di quel particolare gruppo. Ma, come dice il proverbio, il gocciolare continuo consuma la pietra...
Abbiamo diversi esempi sparsi in tutto il mondo. Qualcuno ha un'illuminazione e cerca immediatamente di diffondere la buona notizia ricevuta. L'ideatore dell'idea non sempre riesce ad attrarre nuovi seguaci nel suo gruppo, poiché potrebbe non avere il carisma necessario per affascinare il pubblico. Ma ci sarà sempre qualcuno che condivide i suoi principi e finisce per prendere l'iniziativa. E poi, un nuovo essere sociale prende vita, con principi che saranno considerati per tutta la sua vita terrena...
Sì, un gruppo sociale è più di un semplice insieme di persone con le stesse idee. Anche perché non tutti seguono sempre le stesse linee guida. Nessun gruppo è omogeneo. Ma è l'eterogeneità che costituisce la sua forza. Poiché ogni diverso punto di vista alla fine rafforza le convinzioni del gruppo, poiché la visione non si limita a un solo punto... sebbene l'idea centrale rimanga intatta...
Un gruppo sociale è un essere pensante, che prende le proprie decisioni, che segue le proprie idee, che ha il suo ideale. È strano pensarlo, ma quando partecipiamo a un'associazione non abbiamo una nostra volontà, anche se non ce ne rendiamo conto... come membri del gruppo, faremo di tutto per garantirne la sopravvivenza attraverso qualsiasi avversità... la sua premessa iniziale è il nostro obiettivo e faremo di tutto per raggiungerlo... perché pensate che spesso difendiamo l'indifendibile nel nostro viaggio attraverso questo piano? Semplicemente perché in quel momento le idee che ci vengono presentate hanno perfettamente senso, anche se, analizzandole freddamente, non hanno alcun senso...
Ed è solo per questo motivo che non diamo importanza ai mali che non sono direttamente correlati al nostro gruppo. Certo, lo sono sempre. Ma non dal nostro punto di vista. E così seguiamo la nostra guida con i piedi d'argilla, credendo che egli possieda la Parola Divina, che abbia le risposte a tutti gli enigmi della vita... dell'universo. Eppure, stiamo seguendo ciecamente un umile mortale come noi, dominati da un sogno di grandezza che non si realizzerà mai. Ma che danneggerà coloro che non seguono i suoi ideali...
Tania Miranda - Brasile - 09/01/2026
==========================================================
CALICE
Comment boire cette boisson amère ?
Avaler la douleur, avaler la peine.
Même la bouche muette, le cœur demeure.
Le silence de la ville est inaudible.
À quoi bon être le fils du saint ?
Il vaudrait mieux être le fils de l'autre.
Une autre réalité, moins morte.
Tant de mensonges, tant de brutalité…
(Chico Buarque - Gilberto Passos Gil Moreira)
La vie est un moulin, comme le disait déjà Cartola. Nous sommes pris dans un tourbillon, comme le décrivait Chico Buarque. Le monde est dynamique, il n'attend pas notre passage. Il nous submerge, sans demander la permission. Notre destin n'est pas fait pour les faibles ; seuls les forts parviennent à survivre dans cette folie qu'est l'existence. Et dire que tout pourrait être bien plus paisible… Après tout, nous vivons sur une planète qui, on peut l'affirmer sans se tromper, est le Paradis chanté en vers et en prose depuis des millénaires. Et pourtant, nous ne profitons pas des bienfaits que ce réseau nous offre généreusement…
Notre plus grand péché est, sans aucun doute, l’avidité. Mais ce n’est pas le seul. Pour une raison inexplicable, certains se croient supérieurs aux autres. Ils pensent pouvoir contrôler un destin qui n’est pas le leur. Nous sommes mortels. Et c’est peut-être pour cela que ces individus veulent inscrire leurs actes dans les annales de l’histoire, afin de devenir, d’une certaine manière, immortels…
Il existe certains groupes au sein de la société qui parviennent à l’unanimité quant à leurs idéaux. Ces idéaux deviennent alors ceux de leurs adeptes. C’est un phénomène social : quelqu’un lance une idée et, de façon parfois obscure pour le profane, une légion se forme autour de lui, défendant souvent l’indéfendable, car les propositions de leur chef leur paraissent parfaitement logiques… même si, par simple bon sens, de telles prémisses seraient rejetées sans hésitation…
Ces leaders sont partout dans la société. Partout où se trouve un groupe de personnes, il y aura forcément quelqu'un qui aura réussi à les rassembler autour d'une idée centrale. Le plus intéressant, c'est qu'au départ, tous ne partagent pas les principes fondamentaux de ce groupe. Mais, comme le dit l'adage, à force de persévérance, on finit par y arriver…
On trouve de nombreux exemples à travers le monde. Quelqu'un a une révélation et cherche aussitôt à diffuser la bonne nouvelle qu'il a reçue. L'initiateur de l'idée ne parvient pas toujours à attirer de nouveaux adeptes, car il lui manque peut-être le charisme nécessaire pour captiver l'auditoire. Mais il y aura toujours quelqu'un qui partage ses principes et qui finira par prendre la tête du projet. Et alors, un nouvel être social voit le jour, avec des principes qui guideront sa vie…
Oui, un groupe social est bien plus qu'un simple rassemblement de personnes partageant les mêmes idées. D'autant plus que tous ne suivent pas toujours les mêmes règles. Aucun groupe n'est homogène. Mais c'est précisément cette hétérogénéité qui fait sa force. Car chaque point de vue différent renforce en fin de compte les convictions du groupe, puisque la vision ne se limite pas à un seul point… même si l’idée centrale demeure intacte…
Un groupe social est un être pensant, qui prend ses propres décisions, qui suit ses idées, qui a son idéal. Il est étrange de penser ainsi, mais lorsque nous participons à une association, nous n’avons pas notre propre volonté, même si nous n’en avons pas conscience… En tant que membres du groupe, nous ferons tout pour assurer sa survie face à l’adversité… Son principe initial est notre objectif et nous ferons tout pour l’atteindre… Pourquoi, à votre avis, défendons-nous souvent l’indéfendable dans notre parcours terrestre ? Tout simplement parce qu’à ce moment-là, les idées qui nous sont présentées nous semblent parfaitement logiques, même si, analysées froidement, elles n’ont aucun sens…
Et c’est précisément pour cette raison que nous n’accordons pas d’importance aux maux qui ne sont pas directement liés à notre groupe. Bien sûr, ils le sont toujours. Mais pas à nos yeux. Et ainsi, nous suivons notre chef aux pieds d'argile, croyant qu'il détient la Parole divine, qu'il possède les réponses à toutes les énigmes de la vie… de l'univers. Et pourtant, nous suivons aveuglément un humble mortel comme nous, dominé par un rêve de grandeur qui ne se réalisera jamais. Mais qui nuira à ceux qui ne partagent pas ses idéaux…
Tania Miranda - Brésil - 09/01/2026
==========================================================
Kelch
Wie man diesen bitteren Trunk trinkt
Den Schmerz hinunterschlucken, die Mühe hinunterschlucken
Selbst wenn der Mund schweigt, bleibt das Herz bestehen
Stille in der Stadt ist unhörbar
Was nützt es, der Sohn des Heiligen zu sein?
Es wäre besser, der Sohn des Anderen zu sein
Eine andere Realität, weniger tot
So viel Lüge, so viel rohe Gewalt …
(Chico Buarque – Gilberto Passos Gil Moreira)
Das Leben ist wie eine Mühle, wie Cartola schon sagte. Wir befinden uns in einem Wirbelwind, wie Chico Buarque es ausdrückte. Die Welt ist dynamisch, sie fragt nicht nach dem Weg. Sie zieht einfach über alles hinweg, ohne um Erlaubnis zu fragen. Unser Plan ist nichts für die Schwachen, nur die Starken überleben in diesem Wahnsinn, der dieses Dasein ist. Und zu denken, dass alles so viel friedlicher sein könnte … schließlich leben wir auf einem Planeten, der, das können wir ohne Furcht vor Irrtum sagen, das Paradies ist, das seit Jahrtausenden in Versen und Prosa besungen wird. Und doch versäumen wir es, die Vorteile zu nutzen, die uns dieses Netzwerk so gnädig bietet…
Unsere größte Sünde ist zweifellos die Gier. Aber sie ist nicht die einzige. Aus unerklärlichen Gründen halten sich manche Menschen für anderen überlegen. Und sie glauben, sie könnten ein Schicksal bestimmen, das nicht ihres ist. Wir sind endlich. Und vielleicht wollen diese Individuen deshalb ihre Taten in den Annalen der Geschichte verewigen, um so auf gewisse Weise unsterblich zu werden…
Es gibt bestimmte gesellschaftliche Gruppen, die in ihren Idealen Einigkeit erzielen. Diese Ideale werden dann zu den Idealen ihrer Anhänger. Es ist ein soziales Phänomen: Jemand bringt eine Idee ins Spiel, und auf eine für den Laien schwer verständliche Weise bildet sich eine Schar um ihn, die oft das Unverteidigbare verteidigt, weil die Vorschläge ihres Anführers für sie vollkommen einleuchtend erscheinen… selbst wenn sie, wenn sie ihren gesunden Menschenverstand einsetzen würden, solche Prämissen ohne Zögern verwerfen würden…
Diese Anführer gibt es überall in der Gesellschaft. Wo immer sich eine Gruppe von Menschen versammelt, findet sich mit Sicherheit jemand, dem es gelingt, sie um eine zentrale Idee zu vereinen. Interessanterweise teilen anfangs nicht alle die Grundprinzipien dieser Gruppe. Doch wie heißt es so schön: Übung macht den Meister.
Weltweit gibt es zahlreiche Beispiele dafür. Jemand hat eine Offenbarung und versucht sofort, die gute Nachricht zu verbreiten. Dem Urheber der Idee gelingt es nicht immer, neue Anhänger für seine Gruppe zu gewinnen, da ihm möglicherweise das nötige Charisma fehlt, um das Publikum zu fesseln. Aber es findet sich immer jemand, der seine Prinzipien teilt und schließlich die Führung übernimmt. Und so entsteht ein neues soziales Wesen mit Prinzipien, die es sein ganzes Leben lang begleiten werden.
Ja, eine soziale Gruppe ist mehr als nur eine Ansammlung von Menschen mit denselben Ideen. Nicht nur, weil nicht alle immer denselben Richtlinien folgen. Keine Gruppe ist homogen. Doch gerade diese Heterogenität macht ihre Stärke aus. Denn jede abweichende Meinung stärkt letztlich die Überzeugungen der Gruppe, da die Vision nicht auf einen einzigen Standpunkt beschränkt ist … obwohl die zentrale Idee unberührt bleibt …
Eine soziale Gruppe ist ein denkendes Wesen, das eigene Entscheidungen trifft, seinen Ideen folgt und sein Ideal hat. Es mag seltsam klingen, aber wenn wir einer Vereinigung angehören, haben wir keinen eigenen Willen, selbst wenn wir uns dessen nicht bewusst sind … Als Mitglieder der Gruppe setzen wir alles daran, ihr Überleben in jeder Notlage zu sichern … Ihre ursprüngliche Prämisse ist unser Ziel, und wir tun alles, um es zu erreichen … Warum verteidigen wir wohl so oft das Unverteidigbare auf unserem Lebensweg? Ganz einfach, weil uns die präsentierten Ideen in diesem Moment vollkommen einleuchten, selbst wenn sie bei nüchterner Analyse völlig sinnlos erscheinen …
Und genau deshalb schenken wir den Problemen, die nicht direkt mit unserer Gruppe zusammenhängen, keine Beachtung. Natürlich tun sie es immer. Nur nicht aus unserer Sicht. Und so folgen wir unserem Anführer mit unseren sterblichen Füßen, im Glauben, er besäße das göttliche Wort, er kenne die Antworten auf alle Rätsel des Lebens … des Universums. Doch blind folgen wir einem einfachen Sterblichen wie uns selbst, beherrscht von einem Traum von Größe, der niemals in Erfüllung gehen wird. Dieser Traum wird aber denen schaden, die seinen Idealen nicht folgen …
Tania Miranda – Brasilien – 09.01.2026
===========================================================

Comentários
Postar um comentário