SER FELIZ...
SER FELIZ...
Qual o primeiro objetivo de todo ser humano? O que o faz seguir em frente, mesmo diante das agruras que a vida lhe proporciona? Que força o impele a seguir para o futuro, mesmo quando aparentemente nada o espera em seu destino? A respostas é simples... Esperança. Mas... Esperança em quê, exatamente? Perguntinha capciosa, não é mesmo? Afinal...
Desde que o ser humano abriu seus olhos pela primeira vez até que os cerre em definitivo, seus caminhos tem um destino cuidadosamente traçado... pode até pegar alguns desvios que lhe prometam reduzir a viagem, mas via de regra procura não se afastar muito de sua rota original...
Verdade seja dita, em algumas situações este acaba por se perder nas várias estradas que se abrem à sua frente. O Arco Iris que se descortina no horizonte causa a falsa impressão de ser a resposta para todas as perguntas, já feitas e a fazer... e por desejar ardentemente descobrir o sentido da vida, mesmo que a princípio pareça não ter nenhum, este acaba por se desviar em direção ao facho de Luz que nenhuma resposta lhe proporcionará, mas em um primeiro momento trará à sua vida a Esperança de estar na rota correta...
Mas... ai! A vida é cheia de ilusões, quimeras deixadas em pontos estratégicos justamente para nos desviar de nosso mais intimo objetivo. E aquele Arco da Velha, tão estrategicamente colocado à nossa frente é uma dessas muitas quimeras. Afinal, nem tudo que promete conforto à nossa alma realmente nos concederá tal dádiva...
Procuramos desesperadamente a Estrada de Tijolos Amarelos, na Esperança de alcançarmos o Jardim Florido onde finalmente poderemos pousar nosso corpo cansado de tantas lutas em uma nuvem macia e descansar das agruras da luta do dia a dia... mas, oh, decepção... os macacos alados fazem de tudo para que não consigamos atingir nosso objetivo...
Os caminhos do País das Maravilhas conduzem apenas a um lugar, visto que todos eles pertencem à Rainha de Copas e, a menos que consiga sua permissão para seguir para qualquer outro destino, estará preso na armadilha que é o Mundo dos Sonhos. E tal e qual Alice, ficará imerso em seus próprios pensamentos, sem conseguir descobrir como escapar do labirinto no qual se encontra...
A floresta Negra não é assim tão apavorante quando você consegue desvendar seus segredos. Mas até que tal se realize, a velha máxima de "decifra-me ou te devoro" continua valendo. A Charada é simplesmente a chave que te dará acesso ao Mundo Real... mas você realmente deseja viver no Mundo Real? Uma vida sem Magia, sem sonhos, sem perspectivas nem futuro...
No final, até porque cada um está imerso em seu próprio mundo, acabamos por ficar perdidas ante tantas opções de destinos finais. Escolhemos aquele que parece nos conduzir ao nosso objetivo...ser feliz, simplesmente. Mas quando finalmente completamos a jornada descobrimos que a Felicidade Eterna não existe... ela é feita de momentos, como um grande mosaico que vai sendo montado pouco a pouco...
Sim, no final a Grande Quimera acaba por ser justamente nosso objetivo final. Porque a Felicidade está nas pequenas conquistas que amealhamos durante nossa caminhada. É claro que, se estivermos atentas e aproveitarmos cada centelha de Luz que encontremos em nosso caminho, estaremos felizes mesmo sem entender o porque. Mas entender não é importante. Sentir é. Pois o sentir se manifesta em nossa alma, nosso coração. E quando atingimos esse estado durante nossa caminhada, podemos repartir essa sensação tão boa com aqueles que estão em nosso entorno...
No final, para sermos felizes não necessitamos esperar atingir o final de nossa jornada. Ser Feliz não é amealhar bens materiais nem estar ao lado de pessoas que, de uma forma ou de outra nos atraem, mas que realmente nada sentem por nós. Ser Feliz é estar no meio de alguém que realmente se importa com nosso bem estar, é sentir-se bem consigo mesma, é ver a Luz onde antes só conseguia perceber a Escuridão. Enfim, ser Feliz é antes de tudo aceitar que você, e apenas você, pode te fazer feliz... pois as pessoas ao seu redor podem te dar carinho, amor... mas se você não estiver em paz com sua Alma, jamais poderá desfrutar desse sentimento tão lindo que é a Felicidade...
Tania Miranda - Brasil - 13/02/2026
===========================================================
BEING HAPPY...
What is the primary goal of every human being? What makes them keep going, even in the face of life's hardships? What force compels them to move towards the future, even when seemingly nothing awaits them in their destiny? The answer is simple... Hope. But... Hope in what, exactly? A tricky question, isn't it? After all...
From the moment a human being first opens their eyes until they finally close them, their paths have a carefully planned destination... they may even take some detours that promise to shorten the journey, but as a rule, they try not to stray too far from their original route...
Truth be told, in some situations, they end up getting lost on the various roads that open up before them. The rainbow that unfolds on the horizon gives the false impression of being the answer to all questions, both those already asked and those yet to be asked... and because of the ardently desire to discover the meaning of life, even if at first it seems to have none, one ends up straying towards the beam of light that will provide no answer, but at first will bring to one's life the hope of being on the right path...
But... alas! Life is full of illusions, chimeras left in strategic locations precisely to divert us from our most intimate objective. And that rainbow, so strategically placed before us, is one of those many chimeras. Ultimately, not everything that promises comfort to our soul will truly grant us such a gift...
We desperately search for the Yellow Brick Road, hoping to reach the Flower Garden where we can finally lay our weary bodies, tired from so many struggles, on a soft cloud and rest from the hardships of daily life... but, oh, disappointment... the winged monkeys do everything to prevent us from reaching our goal...
The paths of Wonderland lead to only one place, since they all belong to the Queen of Hearts, and unless you obtain her permission to proceed to any other destination, you will be trapped in the world of Dreams. And just like Alice, you will be immersed in your own thoughts, unable to discover how to escape the labyrinth in which you find yourself...
The Black Forest isn't so terrifying once you manage to unravel its secrets. But until that happens, the old maxim of "solve my riddle or I will devour you" still holds true. The Riddle is simply the key that will give you access to the Real World... but do you really want to live in the Real World? A life without Magic, without dreams, without prospects or a future...
In the end, because each of us is immersed in our own world, we end up lost amidst so many options for final destinations. We choose the one that seems to lead us to our goal... to be happy, simply. But when we finally complete the journey, we discover that Eternal Happiness doesn't exist... it's made of moments, like a large mosaic that is assembled little by little...
Yes, in the end, the Great Chimera ends up being precisely our final goal. Because Happiness lies in the small achievements we accumulate along our path. Of course, if we are attentive and take advantage of every spark of Light we find on our way, we will be happy even without understanding why. But understanding is not important. Feeling is. Because feeling manifests itself in our soul, our heart. And when we reach that state during our journey, we can share that wonderful feeling with those around us...
In the end, to be happy we don't need to wait until we reach the end of our journey. Being happy isn't about accumulating material possessions or being around people who, in one way or another, attract us but who truly feel nothing for us. Being happy is being surrounded by someone who truly cares about our well-being, it's feeling good about yourself, it's seeing the light where before you could only perceive darkness. In short, being happy is above all accepting that you, and only you, can make yourself happy... because the people around you can give you affection, love... but if you are not at peace with your soul, you will never be able to enjoy that beautiful feeling that is happiness...
Tania Miranda - Brazil - 02/13/2026
===========================================================
SER FELIZ...
¿Cuál es el objetivo principal de todo ser humano? ¿Qué lo impulsa a seguir adelante, incluso ante las adversidades de la vida? ¿Qué fuerza lo impulsa a avanzar hacia el futuro, incluso cuando aparentemente nada le espera en el destino? La respuesta es simple... Esperanza. Pero... ¿Esperanza en qué, exactamente? Una pregunta complicada, ¿verdad? Después de todo...
Desde que un ser humano abre los ojos hasta que finalmente los cierra, sus caminos tienen un destino cuidadosamente planeado... incluso puede tomar algunos desvíos que prometen acortar el viaje, pero por lo general, intenta no alejarse demasiado de su ruta original...
A decir verdad, en algunas situaciones, terminan perdiéndose en los diversos caminos que se abren ante él. El arcoíris que se despliega en el horizonte da la falsa impresión de ser la respuesta a todas las preguntas, tanto las ya planteadas como las que aún no se han planteado... y, debido al ardiente deseo de descubrir el sentido de la vida, aunque al principio parezca no tener ninguno, uno termina desviándose hacia el rayo de luz que no dará respuesta, pero que al principio traerá a la vida la esperanza de estar en el camino correcto...
Pero... ¡ay! La vida está llena de ilusiones, quimeras colocadas en lugares estratégicos precisamente para desviarnos de nuestro objetivo más íntimo. Y ese arcoíris, tan estratégicamente colocado ante nosotros, es una de esas muchas quimeras. En última instancia, no todo lo que promete consuelo para nuestra alma nos concederá realmente tal regalo...
Buscamos desesperadamente el Camino de Baldosas Amarillas, con la esperanza de llegar al Jardín de Flores donde finalmente podamos recostar nuestros cuerpos cansados, cansados de tantas luchas, sobre una nube suave y descansar de las dificultades de la vida diaria... pero, ay, decepción... los monos alados hacen todo lo posible para impedirnos alcanzar nuestra meta...
Los caminos del País de las Maravillas conducen a un solo lugar, ya que todos pertenecen a la Reina de Corazones, y a menos que obtengas su permiso para ir a cualquier otro destino, quedarás atrapado en el mundo de los Sueños. Y al igual que Alicia, estarás inmerso en tus propios pensamientos, incapaz de descubrir cómo escapar del laberinto en el que te encuentras...
La Selva Negra no es tan aterradora una vez que logras desentrañar sus secretos. Pero hasta que eso suceda, el viejo dicho de "resuelve mi acertijo o te devoraré" sigue vigente. El Acertijo es simplemente la llave que te dará acceso al Mundo Real... pero ¿de verdad quieres vivir en el Mundo Real? Una vida sin Magia, sin sueños, sin perspectivas ni futuro...
Al final, como cada uno está inmerso en su propio mundo, terminamos perdidos entre tantas opciones de destinos finales. Elegimos el que parece llevarnos a nuestra meta... ser felices, simplemente. Pero cuando finalmente completamos el viaje, descubrimos que la Felicidad Eterna no existe... está hecha de momentos, como un gran mosaico que se ensambla poco a poco...
Sí, al final, la Gran Quimera termina siendo precisamente nuestro objetivo final. Porque la Felicidad reside en los pequeños logros que acumulamos a lo largo del camino. Claro que, si estamos atentos y aprovechamos cada chispa de Luz que encontramos en nuestro camino, seremos felices incluso sin entender por qué. Pero comprender no es importante. Sentir sí lo es. Porque sentir se manifiesta en nuestra alma, en nuestro corazón. Y cuando alcanzamos ese estado durante nuestro viaje, podemos compartir esa maravillosa sensación con quienes nos rodean...
Al final, para ser felices no necesitamos esperar a llegar al final de nuestro camino. Ser feliz no se trata de acumular posesiones materiales ni de estar rodeado de personas que, de una forma u otra, nos atraen, pero que en realidad no sienten nada por nosotros. Ser feliz es estar rodeado de alguien que realmente se preocupa por nuestro bienestar, es sentirse bien consigo mismo, es ver la luz donde antes solo se percibía oscuridad. En resumen, ser feliz es, sobre todo, aceptar que tú, y solo tú, puedes hacerte feliz... porque las personas que te rodean pueden darte cariño, amor... pero si no estás en paz con tu alma, nunca podrás disfrutar de esa hermosa sensación que es la felicidad...
Tania Miranda - Brasil - 13/02/2026
===========================================================
ESSERE FELICI...
Qual è l'obiettivo primario di ogni essere umano? Cosa lo spinge ad andare avanti, anche di fronte alle difficoltà della vita? Quale forza lo spinge ad andare verso il futuro, anche quando apparentemente non lo attende nulla nel suo destino? La risposta è semplice... la speranza. Ma... la speranza in cosa, esattamente? Una domanda difficile, non è vero? Dopotutto...
Dal momento in cui un essere umano apre gli occhi fino a quando non li chiude, il suo cammino ha una destinazione attentamente pianificata... può anche prendere qualche deviazione che promette di accorciare il viaggio, ma di solito cerca di non allontanarsi troppo dal suo percorso originale...
A dire il vero, in alcune situazioni finisce per perdersi sulle varie strade che si aprono davanti a lui. L'arcobaleno che si dispiega all'orizzonte dà la falsa impressione di essere la risposta a tutte le domande, sia quelle già poste che quelle ancora da porsi... e a causa dell'ardente desiderio di scoprire il senso della vita, anche se a prima vista sembra non averne, si finisce per smarrirsi verso il raggio di luce che non fornirà alcuna risposta, ma che all'inizio porterà nella propria vita la speranza di essere sulla strada giusta...
Ma... ahimè! La vita è piena di illusioni, chimere lasciate in luoghi strategici proprio per distrarci dal nostro obiettivo più intimo. E quell'arcobaleno, così strategicamente posizionato davanti a noi, è una di quelle tante chimere. In definitiva, non tutto ciò che promette conforto alla nostra anima ci concederà davvero un tale dono...
Cerchiamo disperatamente la Strada di Mattoni Gialli, sperando di raggiungere il Giardino Fiorito dove finalmente potremo adagiare i nostri corpi stanchi, affaticati da tante fatiche, su una soffice nuvola e riposarci dalle difficoltà della vita quotidiana... ma, oh, delusione... le scimmie alate fanno di tutto per impedirci di raggiungere il nostro obiettivo...
I sentieri del Paese delle Meraviglie conducono a un solo luogo, poiché appartengono tutti alla Regina di Cuori, e a meno che non otteniate il suo permesso di procedere verso qualsiasi altra destinazione, rimarrete intrappolati nel mondo dei Sogni. E proprio come Alice, sarete immersi nei vostri pensieri, incapaci di scoprire come uscire dal labirinto in cui vi trovate...
La Foresta Nera non è più così terrificante una volta che riuscite a svelarne i segreti. Ma finché ciò non accadrà, il vecchio detto "risolvi il mio enigma o ti divorerò" rimane valido. L'Indovinello è semplicemente la chiave che vi darà accesso al Mondo Reale... ma volete davvero vivere nel Mondo Reale? Una vita senza Magia, senza sogni, senza prospettive o futuro...
Alla fine, poiché ognuno di noi è immerso nel proprio mondo, finiamo per perderci tra tante opzioni per la destinazione finale. Scegliamo quella che sembra condurci al nostro obiettivo... essere felici, semplicemente. Ma quando finalmente completiamo il viaggio, scopriamo che la Felicità Eterna non esiste... è fatta di momenti, come un grande mosaico che si assembla a poco a poco...
Sì, alla fine, la Grande Chimera finisce per essere proprio il nostro obiettivo finale. Perché la Felicità risiede nei piccoli traguardi che accumuliamo lungo il nostro cammino. Certo, se siamo attenti e approfittiamo di ogni scintilla di Luce che troviamo sul nostro cammino, saremo felici anche senza capirne il perché. Ma la comprensione non è importante. Il sentimento sì. Perché il sentimento si manifesta nella nostra anima, nel nostro cuore. E quando raggiungiamo quello stato durante il nostro viaggio, possiamo condividere questa meravigliosa sensazione con chi ci circonda...
In fondo, per essere felici non abbiamo bisogno di aspettare di raggiungere la fine del nostro viaggio. Essere felici non significa accumulare beni materiali o stare con persone che, in un modo o nell'altro, ci attraggono ma che in realtà non provano nulla per noi. Essere felici è essere circondati da qualcuno che si preoccupa veramente del nostro benessere, è sentirsi bene con se stessi, è vedere la luce dove prima si percepiva solo oscurità. In breve, essere felici è soprattutto accettare che tu, e solo tu, puoi renderti felice... perché le persone intorno a te possono darti affetto, amore... ma se non sei in pace con la tua anima, non potrai mai godere di quella meravigliosa sensazione che è la felicità...
Tania Miranda - Brasile - 13/02/2026
===========================================================
ONNELLISUUS...
Mikä on jokaisen ihmisen ensisijainen tavoite? Mikä saa heidät jatkamaan eteenpäin, jopa elämän vastoinkäymisten edessä? Mikä voima pakottaa heidät liikkumaan kohti tulevaisuutta, vaikka heidän kohtalossaan ei näytä olevan mitään odotettavaa? Vastaus on yksinkertainen... Toivo. Mutta... Toivoa missä, tarkalleen ottaen? Hankala kysymys, eikö olekin? Loppujen lopuksi...
Siitä hetkestä lähtien, kun ihminen avaa silmänsä, siihen hetkeen, kun hän lopulta sulkee ne, hänen poluillaan on huolellisesti suunniteltu määränpää... he saattavat jopa tehdä joitakin kiertoteitä, jotka lupaavat lyhentää matkaa, mutta yleensä he yrittävät olla poikkeamatta liian kauas alkuperäiseltä reitiltään...
Totta puhuen, joissakin tilanteissa he eksyvät eteensä avautuvilla teillä. Horisontissa avautuva sateenkaari antaa väärän kuvan vastauksesta kaikkiin kysymyksiin, sekä jo esitettyihin että vielä kysyttäviin... ja koska ihminen haluaa palavasti löytää elämän tarkoituksen, vaikka aluksi siltä ei näyttäisikään, hän päätyy harhailemaan kohti valonsädettä, joka ei anna vastausta, mutta tuo aluksi elämään toivon olla oikealla tiellä...
Mutta... voi ei! Elämä on täynnä illuusioita, strategisiin paikkoihin sijoitettuja harhakuvitelmia juuri siksi, että ne ohjaisivat meidät pois intiimimmästä tavoitteestamme. Ja tuo sateenkaari, niin strategisesti eteemme sijoitettuna, on yksi noista monista harhakuvitelmista. Lopulta kaikki, mikä lupaa lohtua sielullemme, ei todellakaan anna meille sellaista lahjaa...
Etsimme epätoivoisesti Keltaista Tiilitietä toivoen pääsevämme Kukkatarhaan, jossa voimme vihdoin laskea väsyneet, monista kamppailuista väsyneet ruumiimme pehmeälle pilvelle ja levätä arjen vaikeuksista... mutta oi pettymys... siivekkäät apinat tekevät kaikkensa estääkseen meitä saavuttamasta tavoitettamme...
Ihmemaan polut johtavat vain yhteen paikkaan, koska ne kaikki kuuluvat Sydänten Kuningattarelle, ja ellet saa hänen lupaansa jatkaa mihinkään muuhun määränpäähän, olet loukussa Unelmien maailmassa. Ja aivan kuten Liisa, olet uppoutunut omiin ajatuksiisi, kykenemättä löytämään, miten paeta labyrintista, jossa olet...
Schwarzwald ei olekaan niin kauhistuttava, kun onnistut selvittämään sen salaisuudet. Mutta siihen asti vanha sanonta "ratkaise arvoitukseni tai minä syön sinut" pitää edelleen paikkansa. Arvoitus on yksinkertaisesti avain, joka antaa sinulle pääsyn Todelliseen Maailmaan... mutta haluatko todella elää Todellisessa Maailmassa? Elämä ilman taikaa, ilman unelmia, ilman tulevaisuutta...
Lopulta, koska jokainen meistä on uppoutunut omaan maailmaansa, eksymme niin monien vaihtoehtojen keskelle lopullisia päämääriä kohtaan. Valitsemme sen, joka näyttää johtavan meidät tavoitteeseemme... olla onnellisia, yksinkertaisesti. Mutta kun lopulta päätämme matkan, huomaamme, ettei ikuista onnea ole olemassa... se on tehty hetkistä, kuin suuri mosaiikki, joka kootaan vähitellen...
Kyllä, lopulta Suuri Khimaira osoittautuu juuri lopulliseksi tavoitteeksemme. Koska Onnellisuus piilee pienissä saavutuksissa, joita keräämme polullamme. Tietenkin, jos olemme tarkkaavaisia ja hyödynnämme jokaista matkallamme löytämäämme valonkipinää, olemme onnellisia, vaikka emme ymmärtäisi miksi. Mutta ymmärtäminen ei ole tärkeää. Tunne on. Koska tunne ilmenee sielussamme, sydämessämme. Ja kun saavutamme tämän tilan matkamme aikana, voimme jakaa tämän ihanan tunteen ympärillämme olevien kanssa...
Loppujen lopuksi, ollaksemme onnellisia meidän ei tarvitse odottaa matkamme päähän asti. Onnellisuus ei tarkoita aineellisen omaisuuden keräämistä tai sellaisten ihmisten lähellä olemista, jotka tavalla tai toisella vetävät meitä puoleensa, mutta jotka eivät todellisuudessa tunne mitään meitä kohtaan. Onnellisuus on sitä, että ympäröi joku, joka todella välittää hyvinvoinnistamme, se on sitä, että tuntee olonsa hyväksi itsessään, se on sitä, että näkee valon siellä, missä ennen pystyi havaitsemaan vain pimeyttä. Lyhyesti sanottuna, onnellisuus on ennen kaikkea sen hyväksymistä, että sinä ja vain sinä voit tehdä itsesi onnelliseksi... koska ympärilläsi olevat ihmiset voivat antaa sinulle hellyyttä, rakkautta... mutta jos et ole rauhassa sielusi kanssa, et koskaan pysty nauttimaan siitä kauniista tunteesta, joka on onnellisuus...
Tania Miranda - Brasilia - 13.2.2026
===========================================================
ÊTRE HEUREUX…
Quel est le but premier de chaque être humain ? Qu’est-ce qui le pousse à persévérer, même face aux épreuves de la vie ? Quelle force l’incite à se tourner vers l’avenir, même quand rien ne semble l’attendre ? La réponse est simple… L’espoir. Mais… l’espoir en quoi, au juste ? Une question délicate, n’est-ce pas ? Après tout…
Depuis l’instant où un être humain ouvre les yeux jusqu’à leur dernier souffle, son parcours est guidé par une destination soigneusement planifiée… Il peut même emprunter des détours censés raccourcir le voyage, mais en règle générale, il s’efforce de ne pas trop s’éloigner de son chemin initial…
À vrai dire, il arrive parfois qu’il se perde sur les nombreux chemins qui s’offrent à lui. L'arc-en-ciel qui se déploie à l'horizon donne l'illusion d'être la réponse à toutes les questions, celles déjà posées comme celles qui restent à poser… et, poussé par le désir ardent de découvrir le sens de la vie, même si, de prime abord, il semble n'en avoir aucun, on finit par s'égarer vers ce rayon de lumière qui ne fournira aucune réponse, mais qui, dans un premier temps, fera naître l'espoir d'être sur la bonne voie…
Mais… hélas ! La vie est pleine d'illusions, de chimères placées stratégiquement pour nous détourner de notre objectif le plus profond. Et cet arc-en-ciel, si stratégiquement placé devant nous, est l'une de ces nombreuses chimères. En fin de compte, tout ce qui promet de réconforter notre âme ne nous l'accorde pas forcément…
Nous cherchons désespérément le Chemin de Briques Jaunes, espérant atteindre le Jardin des Fleurs où enfin, épuisés par tant de luttes, nous pourrons étendre nos corps las sur un doux nuage et nous reposer des épreuves du quotidien… mais, hélas, déception… les singes ailés font tout pour nous empêcher d'atteindre notre but…
Les chemins du Pays des Merveilles ne mènent qu'à un seul endroit, car ils appartiennent tous à la Reine de Cœur, et à moins d'obtenir sa permission pour aller ailleurs, vous serez piégé dans le monde des Rêves. Et comme Alice, vous serez plongé dans vos propres pensées, incapable de trouver la sortie du labyrinthe où vous vous trouvez…
La Forêt Noire n'est plus si terrifiante une fois ses secrets percés. Mais en attendant, le vieil adage « résous mon énigme ou je te dévorerai » reste d'actualité. L'Énigme est simplement la clé qui vous donnera accès au Monde Réel… mais souhaitez-vous vraiment y vivre ? Une vie sans magie, sans rêves, sans perspectives ni avenir…
Finalement, chacun plongé dans son propre monde, nous nous perdons parmi tant de destinations possibles. Nous choisissons celle qui semble nous mener à notre but : être heureux, tout simplement. Mais une fois le voyage terminé, nous découvrons que le Bonheur Éternel n'existe pas… il est fait d'instants, comme une grande mosaïque assemblée petit à petit…
Oui, au final, la Grande Chimère se révèle être précisément notre but ultime. Car le bonheur réside dans les petits succès que nous accumulons sur notre chemin. Bien sûr, si nous sommes attentifs et saisissons chaque étincelle de lumière rencontrée, nous serons heureux même sans comprendre pourquoi. Mais la compréhension importe peu. Ce qui compte, c'est le ressenti. Car le ressenti se manifeste dans notre âme, dans notre cœur. Et lorsque nous atteignons cet état au cours de notre voyage, nous pouvons partager ce merveilleux sentiment avec ceux qui nous entourent…
En fin de compte, pour être heureux, il n'est pas nécessaire d'attendre la fin de notre voyage. Être heureux ne consiste pas à accumuler des biens matériels ni à fréquenter des personnes qui, d'une manière ou d'une autre, nous attirent, mais qui, en réalité, ne ressentent rien pour nous. Être heureux, c'est être entouré de quelqu'un qui se soucie vraiment de notre bien-être, c'est se sentir bien dans sa peau, c'est voir la lumière là où auparavant on ne voyait que les ténèbres. En bref, être heureux, c'est avant tout accepter que vous seul pouvez vous rendre heureux… car les gens autour de vous peuvent vous témoigner de l'affection, de l'amour… mais si vous n'êtes pas en paix avec vous-même, vous ne pourrez jamais goûter à ce merveilleux sentiment qu'est le bonheur…
Tania Miranda - Brésil - 13/02/2026
===========================================================
Glücklich sein …
Was ist das oberste Ziel eines jeden Menschen? Was lässt ihn weitermachen, selbst angesichts der Härten des Lebens? Welche Kraft treibt ihn an, in die Zukunft zu blicken, selbst wenn scheinbar nichts auf ihn wartet? Die Antwort ist einfach: Hoffnung. Aber … Hoffnung worauf genau? Eine knifflige Frage, nicht wahr? Denn …
Vom Moment des Erwachens bis zum Tod ist der Lebensweg eines Menschen sorgfältig geplant. Er mag zwar Umwege in Kauf nehmen, die den Weg verkürzen, aber in der Regel versucht er, nicht zu weit von seinem ursprünglichen Weg abzuweichen.
Um ehrlich zu sein, verirren sich manche Menschen auf den vielen Wegen, die sich ihnen bieten. Der Regenbogen am Horizont erweckt den trügerischen Eindruck, die Antwort auf alle Fragen zu sein – sowohl auf die bereits gestellten als auch auf die noch zu stellenden. Und aus dem brennenden Wunsch heraus, den Sinn des Lebens zu ergründen, selbst wenn es zunächst keinen zu haben scheint, irrt man schließlich auf den Lichtstrahl zu, der keine Antwort gibt, sondern einem zunächst die Hoffnung schenkt, auf dem richtigen Weg zu sein.
Doch ach! Das Leben ist voller Illusionen, Trugbilder, die strategisch platziert wurden, um uns von unserem innersten Ziel abzulenken. Und dieser Regenbogen, so strategisch vor uns platziert, ist eines dieser vielen Trugbilder. Letztendlich wird uns nicht alles, was unserer Seele Trost verspricht, diesen auch wirklich gewähren…
Wir suchen verzweifelt nach dem gelben Backsteinweg, in der Hoffnung, den Blumengarten zu erreichen, wo wir endlich unsere müden Körper, erschöpft von so vielen Kämpfen, auf einer weichen Wolke betten und uns von den Mühen des Alltags erholen können… doch welch eine Enttäuschung… die geflügelten Affen setzen alles daran, uns von unserem Ziel abzuhalten…
Die Wege des Wunderlandes führen nur zu einem Ort, denn sie alle gehören der Herzkönigin. Und solange man nicht ihre Erlaubnis erhält, ein anderes Ziel zu erreichen, ist man in der Welt der Träume gefangen. Und genau wie Alice wird man in seinen eigenen Gedanken versunken sein und keinen Ausweg aus dem Labyrinth finden…
Der Schwarzwald ist gar nicht mehr so furchterregend, sobald man seine Geheimnisse gelüftet hat. Doch bis dahin gilt weiterhin die alte Weisheit: „Löse mein Rätsel, oder ich verschlinge dich!“ Das Rätsel ist lediglich der Schlüssel, der dir Zugang zur realen Welt verschafft … aber willst du wirklich in der realen Welt leben? Ein Leben ohne Magie, ohne Träume, ohne Perspektiven oder Zukunft …
Letztendlich, weil jeder von uns in seiner eigenen Welt versunken ist, verlieren wir uns inmitten so vieler Möglichkeiten für unser Ziel. Wir wählen den Weg, der uns scheinbar zu unserem Ziel führt … einfach glücklich zu sein. Doch wenn wir die Reise schließlich beendet haben, entdecken wir, dass ewiges Glück nicht existiert … es besteht aus Momenten, wie ein großes Mosaik, das Stück für Stück zusammengesetzt wird …
Ja, am Ende ist die große Chimäre genau unser Ziel. Denn das Glück liegt in den kleinen Erfolgen, die wir auf unserem Weg sammeln. Natürlich werden wir, wenn wir aufmerksam sind und jeden Lichtfunken auf unserem Weg nutzen, auch glücklich sein, ohne zu verstehen, warum. Aber Verstehen ist nicht wichtig. Fühlen ist wichtig. Denn Fühlen manifestiert sich in unserer Seele, unserem Herzen. Und wenn wir diesen Zustand auf unserer Reise erreichen, können wir dieses wunderbare Gefühl mit den Menschen um uns herum teilen…
Letztendlich müssen wir nicht bis zum Ende unserer Reise warten, um glücklich zu sein. Glücklichsein bedeutet nicht, materielle Güter anzuhäufen oder sich mit Menschen zu umgeben, die uns zwar auf die eine oder andere Weise anziehen, aber im Grunde nichts für uns empfinden. Glücklichsein bedeutet, von Menschen umgeben zu sein, denen unser Wohlbefinden wirklich am Herzen liegt; es bedeutet, sich selbst wertzuschätzen; es bedeutet, Licht zu sehen, wo man zuvor nur Dunkelheit wahrgenommen hat. Kurz gesagt: Glücklichsein bedeutet vor allem zu akzeptieren, dass nur man selbst glücklich sein kann… denn die Menschen um einen herum können einem Zuneigung und Liebe schenken… aber wenn man nicht im Frieden mit seiner Seele ist, wird man niemals dieses wunderschöne Gefühl des Glücks genießen können…
Tania Miranda – Brasilien – 13.02.2026

Comentários
Postar um comentário