A VIDA É UMA VIAGEM RUMO AO NIRVANA...


A VIDA É UMA VIAGEM RUMO AO NIRVANA... 

O que é, realmente, viver? Planejar seus próximos passos, ter em mente um projeto que te coloque em evidência... ter em mente o que realmente deseja realizar em seu futuro... mas aí fica a pergunta... futuro? Como você pode garantir que conseguirá avançar o suficiente para que possa fazer seus sonhos virarem realidade? Mesmo porque nem sempre suas metas correspondem aos anseios das pessoas que caminham ao seu lado. Muitas vezes sua visão de "sucesso" é completamente antagônica à visão dos seus pares...

A vida é uma constante cheia de inconstâncias, por mais paradoxal que isso possa parecer. Nada nesse mundo é garantido, por mais que tentemos controlar nosso destino. Não sabemos o que poderá nos acontecer daqui a alguns minutos, e no entanto nos planejamos para décadas à frente. Tudo bem, se ficarmos parados no tempo não só não evoluiremos como também, se conseguirmos permanecer nesse plano por mais tempo, tudo à nossa volta permanecerá estático...

Nossa principal arma contra os possíveis dissabores que enfrentamos em nosso dia a dia é, sem dúvida, a Fé. Cega, firme, inabalável. Nada nos tira a certeza de que nosso futuro será maravilhoso e que todos os nossos sonhos se realizarão. Porque acreditamos piamente em nossa força para vencermos os percalços que ora se apresentem. Sabemos (mesmo sem ter nenhum tipo de garantia) que é nosso o futuro... que alcançaremos nosso objetivo, que encontraremos o pote de ouro no fim do Arco Íris...

A vida é um mar imenso, algumas vezes com águas calmas, outras com ondas revoltas. Quando a borrasca se aproxima, corremos a baixar as velas fechar as escotilhas e segurar o timão com toda a força que nos é concedida. Na maioria das vezes conseguimos vencer a tormenta. Em outras, podemos naufragar de partir desse plano...

Não somos o Capitão do navio, nem dispomos de nosso destino.  Navegamos tranquilamente pelo Oceano da Vida. Estamos sempre balançando ao sabor das ondas. Em cada porto que chegamos há sempre alguém embarcando ou desembarcando... não sabemos até onde nosso bilhete nos permite permanecer à bordo. Sabemos que uma hora teremos que pisar no cais... mas nunca estamos preparados para esse passo...

Sim, a vida é uma incógnita. Em algum momento chegamos a esse plano e em algum momento teremos que partir, retornar ao nosso porto de origem. Que não fazemos a menor ideia de onde é... simplesmente teremos que retornar um dia. Mas felizmente não fazemos a menor ideia de quando esse momento chegará. E esse é o motivo pelo qual podemos elabora mil planos em nossa vida. Pois se tais sonhos não se concretizarem durante nossa estada por aqui, com certeza auxiliarão aqueles que chegarão depois de nossa partida...

Então, a resposta para "o que é viver" é simples... é desejar um futuro próspero e brilhante, se não para nós, para aqueles que vierem depois de voltarmos para o outro plano. É mantermos o convés do navio sempre limpo e impecável, para que todos possam caminhar por ele sem medo de quedas ou qualquer outro acidente...

Sigamos sempre em frente, olhando para o futuro incerto, mas que uma hora chegará. E as realizações com certeza melhorarão a estadia nesse plano. Se não para nós, pelo menos para nossos entes queridos que aqui permanecerão. Que continuarão a navegar por essas águas, até o momento em que também terão que desembarcar. Mas essa é a constante da vida, não é mesmo? Nascer, crescer, fenecer... e se perpetuar junto aos seus descendentes que, de certa forma são sua maneira de viver eternamente, mesmo que não consigamos compreender tal conceito...

Então, façamos nosso melhor em prol de nossos semelhantes. Distribuamos Amor a todos, mesmo quando, em nosso íntimo, pensemos que determinado indivíduo não mereça tal privilégio. Porque ele, de certa forma, é seu reflexo no espelho...

Façamos de nossa viagem por esse plano um cruzeiro tranquilo, onde possamos todos viver em paz... porque, no final, poderemos ou não colher aquilo que plantamos durante nossa estadia nessa nau... e quando mudarmos de embarcação, quando estivermos a bordo da Nau de Caronte... que o novo curso que deveremos seguir seja tão tranquilo quanto desejamos que seja... que possamos desembarcar com tranquilidade no Porto do Infinito e que possamos gozar da tranquilidade dos Campos Elísios...

Tania Miranda   -    Brasil    -   01/02/2026  

===========================================================

LIFE IS A JOURNEY TOWARDS NIRVANA...

What does it truly mean to live? To plan your next steps, to have a project in mind that will put you in the spotlight... to have in mind what you truly want to achieve in your future... but then the question arises... the future? How can you guarantee that you will advance enough to make your dreams a reality? Especially since your goals don't always correspond to the desires of the people who walk beside you. Often, your vision of "success" is completely antagonistic to the vision of your peers...

Life is a constant full of inconsistencies, however paradoxical that may seem. Nothing in this world is guaranteed, no matter how much we try to control our destiny. We don't know what might happen to us in a few minutes, and yet we plan for decades ahead. Okay, if we remain stuck in time, not only will we not evolve, but if we manage to stay on this plane any longer, everything around us will remain static...

Our main weapon against the possible setbacks we face in our daily lives is, without a doubt, Faith. Blind, firm, unwavering. Nothing takes away our certainty that our future will be wonderful and that all our dreams will come true. Because we firmly believe in our strength to overcome the obstacles that may arise. We know (even without any guarantee) that the future is ours... that we will achieve our goal, that we will find the pot of gold at the end of the rainbow...

Life is a vast sea, sometimes with calm waters, other times with turbulent waves. When the storm approaches, we rush to lower the sails, close the hatches, and hold the rudder with all the strength we possess. Most of the time we manage to overcome the storm. In other words, we might shipwreck from this plane...

We are not the captain of the ship, nor do we control our destiny. We sail peacefully through the Ocean of Life. We are always swaying with the waves. In every port we arrive at, there is always someone embarking or disembarking... we don't know how long our ticket allows us to remain on board. We know that at some point we will have to set foot on the dock... but we are never prepared for that step...

Yes, life is an enigma. At some point we arrive on this plane and at some point we will have to leave, return to our port of origin. Which we have no idea where it is... we will simply have to return one day. But fortunately, we have no idea when that moment will arrive. And that is why we can make a thousand plans in our lives. For if such dreams don't come true during our time here, they will surely help those who arrive after our departure...

So, the answer to "what is life" is simple... it's wishing for a prosperous and bright future, if not for ourselves, then for those who come after we return to the other plane. It's keeping the ship's deck always clean and impeccable, so that everyone can walk on it without fear of falls or any other accident...

Let's always move forward, looking towards the uncertain future, which will eventually arrive. And the achievements will surely improve our stay on this plane. If not for us, at least for our loved ones who will remain here. Who will continue to navigate these waters, until the moment they too have to disembark. But that's the constant of life, isn't it? To be born, to grow, to perish... and to perpetuate oneself alongside one's descendants who, in a way, are one's way of living eternally, even if we cannot understand such a concept...

So, let's do our best for the benefit of our fellow beings. Let us spread Love to all, even when, deep down, we think that a certain individual does not deserve such a privilege. Because, in a way, they are your reflection in the mirror...

Let us make our journey through this plane a peaceful cruise, where we can all live in peace... because, in the end, we may or may not reap what we sow during our stay on this ship... and when we change vessels, when we are aboard Charon's Ship... may the new course we must follow be as peaceful as we wish it to be... may we disembark peacefully at the Port of Infinity and may we enjoy the tranquility of the Elysian Fields...

Tania Miranda - Brazil - 01/02/2026

===========================================================

LA VIDA ES UN VIAJE HACIA EL NIRVANA...

¿Qué significa realmente vivir? Planificar tus próximos pasos, tener un proyecto en mente que te ponga en el centro de atención... tener en mente lo que realmente quieres lograr en tu futuro... pero entonces surge la pregunta... ¿el futuro? ¿Cómo puedes garantizar que avanzarás lo suficiente para hacer realidad tus sueños? Sobre todo porque tus metas no siempre coinciden con los deseos de quienes caminan a tu lado. A menudo, tu visión del "éxito" es completamente antagónica a la de tus compañeros...

La vida es una constante llena de inconsistencias, por paradójico que parezca. Nada en este mundo está garantizado, por mucho que intentemos controlar nuestro destino. No sabemos qué nos puede pasar en unos minutos, y sin embargo, planeamos con décadas de antelación. Bien, si nos quedamos estancados en el tiempo, no solo no evolucionaremos, sino que si logramos permanecer en este plano por más tiempo, todo a nuestro alrededor permanecerá estático...

Nuestra principal arma contra los posibles contratiempos que enfrentamos en nuestra vida diaria es, sin duda, la fe. Ciega, firme, inquebrantable. Nada nos quita la certeza de que nuestro futuro será maravilloso y de que todos nuestros sueños se harán realidad. Porque creemos firmemente en nuestra fuerza para superar los obstáculos que puedan surgir. Sabemos (aunque sin ninguna garantía) que el futuro es nuestro... que alcanzaremos nuestra meta, que encontraremos la olla de oro al final del arcoíris...

La vida es un mar inmenso, a veces con aguas tranquilas, otras con olas turbulentas. Cuando se acerca la tormenta, nos apresuramos a arriar las velas, cerrar las escotillas y sujetar el timón con todas nuestras fuerzas. La mayoría de las veces logramos superar la tormenta. En otras palabras, podríamos naufragar en este plano...

No somos el capitán del barco ni controlamos nuestro destino. Navegamos en paz por el Océano de la Vida. Siempre nos mecemos con las olas. En cada puerto al que llegamos, siempre hay alguien embarcando o desembarcando... no sabemos cuánto tiempo nos permite nuestro billete permanecer a bordo. Sabemos que en algún momento tendremos que poner un pie en el muelle... pero nunca estamos preparados para ese paso...

Sí, la vida es un enigma. En algún momento llegamos a este plano y en algún momento tendremos que partir, regresar a nuestro puerto de origen. Que no tenemos ni idea de dónde está... simplemente tendremos que regresar algún día. Pero, afortunadamente, no sabemos cuándo llegará ese momento. Y por eso podemos hacer mil planes en nuestras vidas. Porque si esos sueños no se hacen realidad durante nuestro tiempo aquí, seguramente ayudarán a quienes lleguen después de nuestra partida...

Así que, la respuesta a "¿qué es la vida?" es simple... es desear un futuro próspero y brillante, si no para nosotros, al menos para quienes vengan después de nuestro regreso al otro plano. Es mantener la cubierta del barco siempre limpia e impecable, para que todos puedan caminar sobre ella sin temor a caídas ni accidentes...

Sigamos siempre adelante, mirando hacia el futuro incierto, que finalmente llegará. Y los logros sin duda mejorarán nuestra estancia en este plano. Si no es por nosotros, al menos por nuestros seres queridos que permanecerán aquí. Quienes seguirán navegando por estas aguas, hasta el momento en que también tengan que desembarcar. Pero esa es la constante de la vida, ¿no? Nacer, crecer, perecer... y perpetuarse junto a los descendientes que, en cierto modo, son nuestra forma de vivir eternamente, aunque no podamos comprender tal concepto...

Así que, hagamos lo mejor que podamos por el bien de nuestros semejantes. Compartamos amor con todos, incluso cuando, en el fondo, pensemos que alguien no merece tal privilegio. Porque, en cierto modo, son tu reflejo en el espejo...

Hagamos de nuestro viaje por este plano un crucero tranquilo, donde todos podamos vivir en paz... porque, al final, podemos o no cosechar lo que sembramos durante nuestra estancia en este barco... y cuando cambiemos de navío, cuando estemos a bordo de la Nave de Caronte... que el nuevo rumbo que debemos seguir sea tan pacífico como deseemos... que desembarquemos en paz en el Puerto del Infinito y disfrutemos de la tranquilidad de los Campos Elíseos...

Tania Miranda - Brasil - 01/02/2026

==========================================================

ELÄMÄ ON MATKA KOHTI NIRVANAA...

Mitä eläminen todella tarkoittaa? Suunnitella seuraavia askeleita, pitää mielessä projekti, joka asettaa sinut valokeilaan... pitää mielessä, mitä todella haluat saavuttaa tulevaisuudessa... mutta sitten herää kysymys... tulevaisuus? Miten voit taata, että edistyt tarpeeksi unelmiesi toteuttamiseksi? Varsinkin kun tavoitteesi eivät aina vastaa vierelläsi kulkevien ihmisten toiveita. Usein näkemyksesi "menestyksestä" on täysin ristiriidassa vertaistesi näkemyksen kanssa...

Elämä on jatkuvaa epäjohdonmukaisuuksia täynnä, vaikka se kuinka paradoksaaliselta tuntuisi. Mikään tässä maailmassa ei ole taattua, vaikka kuinka yrittäisimme hallita kohtaloamme. Emme tiedä, mitä meille saattaa tapahtua muutaman minuutin kuluttua, ja silti suunnittelemme vuosikymmeniä eteenpäin. Okei, jos pysymme jumissa ajassa, emme ainoastaan ​​kehity, vaan jos onnistumme pysymään tällä tasolla enää pidempään, kaikki ympärillämme pysyy staattisena...

Tärkein aseemme mahdollisia vastoinkäymisiä vastaan, joita kohtaamme jokapäiväisessä elämässämme, on epäilemättä usko. Sokea, luja, horjumaton. Mikään ei vie meiltä varmuutta siitä, että tulevaisuutemme on ihana ja että kaikki unelmamme toteutuvat. Koska uskomme lujasti voimiimme voittaa mahdolliset esteet. Tiedämme (vaikka ilman mitään takeita), että tulevaisuus on meidän... että saavutamme tavoitteemme, että löydämme kultapadan sateenkaaren päästä...

Elämä on valtava meri, joskus tyynellä vedellä, toisinaan myrskyisillä aalloilla. Kun myrsky lähestyy, kiirehdimme laskemaan purjeet, sulkemaan luukut ja pitämään peräsintä kiinni kaikella voimallamme. Useimmiten onnistumme voittamaan myrskyn. Toisin sanoen, saatamme haaksirikkoutua tästä koneesta...

Emme ole laivan kapteeni emmekä hallitse kohtaloamme. Purjehdimme rauhallisesti Elämän valtamerellä. Keinumme aina aaltojen mukana. Jokaisessa satamassa, johon saavumme, on aina joku nousemassa tai poistumassa... emme tiedä, kuinka kauan lippumme antaa meille luvan olla laivalla. Tiedämme, että jossain vaiheessa meidän on astuttava laituriin... mutta emme ole koskaan valmiita siihen askeleeseen...

Kyllä, elämä on arvoitus. Jossain vaiheessa saavumme tähän koneeseen ja jossain vaiheessa meidän on lähdettävä, palattava lähtösatamaamme. Emme tiedä missä se on... meidän on yksinkertaisesti palattava jonain päivänä. Mutta onneksi meillä ei ole aavistustakaan, milloin tuo hetki koittaa. Ja siksi voimme tehdä tuhansia suunnitelmia elämässämme. Sillä jos tällaiset unelmat eivät toteudukaan täällä ollessamme, ne varmasti auttavat niitä, jotka saapuvat lähtömme jälkeen...

Joten vastaus kysymykseen "mitä elämä on" on yksinkertainen... se on toivoa vaurasta ja valoisaa tulevaisuutta, ellei itsellemme, niin niille, jotka tulevat sen jälkeen, kun palaamme toiselle koneelle. Se on pitää laivan kansi aina puhtaana ja moitteettomana, jotta kaikki voivat kävellä sillä ilman pelkoa putoamisista tai muista onnettomuuksista...

Mennään aina eteenpäin, katsoen kohti epävarmaa tulevaisuutta, joka lopulta koittaa. Ja saavutukset varmasti parantavat oleskeluamme tällä koneella. Ellei meidän, niin ainakin rakkaidemme vuoksi, jotka jäävät tänne. Jotka jatkavat näillä vesillä navigointia, siihen hetkeen asti, kunnes heidänkin on noustava maihin. Mutta sehän on elämän vakio, eikö niin? Syntyä, kasvaa, kuolla... ja jatkaa elämäänsä jälkeläistensä rinnalla, jotka tavallaan ovat tapamme elää ikuisesti, vaikka emme voisikaan ymmärtää tällaista käsitettä...

Tehkäämme siis parhaamme lähimmäistemme hyväksi. Levittäkäämme rakkautta kaikille, vaikka syvällä sisimmässämme ajattelisimmekin, ettei joku tietty yksilö ansaitse tällaista etuoikeutta. Koska tavallaan he ovat heijastustasi peilissä...

Tehdäänpä matkastamme tällä koneella rauhallinen risteily, jossa voimme kaikki elää rauhassa... koska lopulta saatamme korjata tai olla korjaamatta sitä, mitä kylvämme tällä laivalla ollessamme... ja kun vaihdamme laivaa, kun olemme Kharonin laivalla... olkoon uusi kurssi, jota meidän on seurattava, niin rauhallinen kuin toivomme sen olevan... poistukaamme rauhallisesti Äärettömyyden satamasta ja nauttikaamme Elysiumin kenttien rauhasta...

Tania Miranda - Brasilia - 01.02.2026

=========================================================

LA VITA È UN VIAGGIO VERSO IL NIRVANA...

Cosa significa veramente vivere? Pianificare i propri prossimi passi, avere in mente un progetto che ti metta al centro dell'attenzione... avere in mente cosa vuoi veramente raggiungere in futuro... ma poi sorge spontanea la domanda... il futuro? Come puoi garantire di progredire abbastanza da trasformare i tuoi sogni in realtà? Soprattutto perché i tuoi obiettivi non sempre corrispondono ai desideri delle persone che ti camminano accanto. Spesso, la tua visione del "successo" è completamente antagonista a quella dei tuoi coetanei...

La vita è una costante piena di incongruenze, per quanto paradossale possa sembrare. Niente in questo mondo è garantito, non importa quanto cerchiamo di controllare il nostro destino. Non sappiamo cosa potrebbe accaderci tra pochi minuti, eppure pianifichiamo per i decenni a venire. Ok, se rimaniamo bloccati nel tempo, non solo non ci evolveremo, ma se riusciamo a rimanere su questo piano ancora per un po', tutto intorno a noi rimarrà statico...

La nostra arma principale contro i possibili insuccessi che affrontiamo nella vita quotidiana è, senza dubbio, la Fede. Cieca, ferma, incrollabile. Niente ci toglie la certezza che il nostro futuro sarà meraviglioso e che tutti i nostri sogni si avvereranno. Perché crediamo fermamente nella nostra forza di superare gli ostacoli che potrebbero presentarsi. Sappiamo (anche senza alcuna garanzia) che il futuro è nostro... che raggiungeremo il nostro obiettivo, che troveremo la pentola d'oro alla fine dell'arcobaleno...

La vita è un mare vasto, a volte con acque calme, altre con onde turbolente. Quando la tempesta si avvicina, ci precipitiamo ad ammainare le vele, chiudere i portelli e tenere il timone con tutta la forza che possediamo. Il più delle volte riusciamo a superare la tempesta. In altre parole, potremmo naufragare da questo piano...

Non siamo il capitano della nave, né controlliamo il nostro destino. Navighiamo pacificamente nell'Oceano della Vita. Siamo sempre cullati dalle onde. In ogni porto in cui arriviamo, c'è sempre qualcuno che imbarca o sbarca... non sappiamo per quanto tempo il nostro biglietto ci permetta di rimanere a bordo. Sappiamo che a un certo punto dovremo mettere piede sul molo... ma non siamo mai preparati a quel passo...

Sì, la vita è un enigma. A un certo punto arriviamo su questo piano e a un certo punto dovremo partire, tornare al nostro porto di origine. Che non abbiamo idea di dove sia... semplicemente dovremo tornare un giorno. Ma fortunatamente, non abbiamo idea di quando arriverà quel momento. Ed è per questo che possiamo fare mille progetti nella nostra vita. Perché se questi sogni non si avverano durante il nostro soggiorno qui, sicuramente aiuteranno coloro che arriveranno dopo la nostra partenza...

Quindi, la risposta alla domanda "cos'è la vita" è semplice... è desiderare un futuro prospero e luminoso, se non per noi stessi, almeno per coloro che verranno dopo il nostro ritorno sull'altro piano. Significa mantenere il ponte della nave sempre pulito e impeccabile, in modo che tutti possano camminarci sopra senza timore di cadute o altri incidenti...

Andiamo sempre avanti, guardando verso il futuro incerto, che prima o poi arriverà. E i traguardi raggiunti miglioreranno sicuramente la nostra permanenza su questo piano. Se non per noi, almeno per i nostri cari che rimarranno qui. Che continueranno a navigare in queste acque, fino al momento in cui anche loro dovranno sbarcare. Ma questa è la costante della vita, non è vero? Nascere, crescere, perire... e perpetuarsi insieme ai propri discendenti che, in un certo senso, sono il nostro modo di vivere eternamente, anche se non possiamo comprendere tale concetto...

Quindi, facciamo del nostro meglio per il bene dei nostri simili. Diffondiamo Amore a tutti, anche quando, in fondo, pensiamo che un certo individuo non meriti un tale privilegio. Perché, in un certo senso, sono il vostro riflesso nello specchio...

Facciamo sì che il nostro viaggio su questo piano sia una crociera pacifica, dove possiamo vivere tutti in pace... perché, alla fine, potremmo raccogliere o meno ciò che seminiamo durante la nostra permanenza su questa nave... e quando cambieremo nave, quando saremo a bordo della Nave di Caronte... possa la nuova rotta che dovremo seguire essere pacifica come desideriamo... che possiamo sbarcare serenamente al Porto dell'Infinito e che possiamo godere della tranquillità dei Campi Elisi...

Tania Miranda - Brasile - 01/02/2026

===========================================================

La vie est un voyage vers le nirvana…

Que signifie vraiment vivre ? Planifier ses prochaines étapes, avoir un projet en tête qui nous propulsera sur le devant de la scène… avoir en tête ce que l’on souhaite vraiment accomplir… Mais alors, une question se pose : l’avenir ? Comment être sûr de progresser suffisamment pour que ses rêves deviennent réalité ? D’autant plus que nos objectifs ne correspondent pas toujours aux aspirations de notre entourage. Souvent, notre vision du « succès » est diamétralement opposée à celle de nos pairs…

La vie est un flux constant d’incohérences, aussi paradoxal que cela puisse paraître. Rien n’est garanti en ce monde, même si nous essayons de maîtriser notre destin. Nous ignorons ce qui peut nous arriver dans quelques minutes, et pourtant, nous planifions des décennies à l’avance. Bon, si nous restons figés dans le temps, non seulement nous n'évoluerons pas, mais si nous persistons sur ce plan, tout autour de nous restera statique…

Notre principale arme contre les revers que nous pouvons rencontrer au quotidien est, sans aucun doute, la Foi. Aveugle, ferme, inébranlable. Rien ne saurait ébranler notre certitude que notre avenir sera merveilleux et que tous nos rêves se réaliseront. Car nous croyons fermement en notre force pour surmonter les obstacles qui se dresseront sur notre chemin. Nous savons (même sans aucune garantie) que l'avenir nous appartient… que nous atteindrons notre but, que nous trouverons le trésor au bout de l'arc-en-ciel…

La vie est un vaste océan, tantôt calme, tantôt déchaîné. Lorsque la tempête approche, nous nous empressons de baisser les voiles, de fermer les écoutilles et de tenir la barre de toutes nos forces. La plupart du temps, nous parvenons à surmonter la tempête. Autrement dit, nous pourrions faire naufrage…

Nous ne sommes pas capitaines du navire, et nous ne maîtrisons pas notre destin. Nous voguons paisiblement sur l'océan de la vie. Nous sommes constamment bercés par les vagues. Dans chaque port où nous faisons escale, il y a toujours quelqu'un qui embarque ou débarque… nous ignorons combien de temps notre billet nous permet de rester à bord. Nous savons qu'à un moment donné, nous devrons poser le pied sur le quai… mais nous ne sommes jamais préparés à cette étape…

Oui, la vie est une énigme. À un moment donné, nous arrivons dans cet avion et à un autre, nous devrons le quitter, retourner à notre port d'origine. Dont nous ignorons l'emplacement… nous devrons simplement y retourner un jour. Mais heureusement, nous ne savons pas quand ce moment arrivera. Et c'est pourquoi nous pouvons faire mille projets dans nos vies. Car si ces rêves ne se réalisent pas de notre vivant, ils aideront certainement ceux qui arriveront après notre départ…

Alors, la réponse à « qu'est-ce que la vie ? » est simple… c'est souhaiter un avenir prospère et radieux, sinon pour nous-mêmes, du moins pour ceux qui viendront après notre retour dans l'autre avion. Il s'agit de maintenir le pont du navire toujours propre et impeccable, afin que chacun puisse y marcher sans craindre de chute ou d'accident.

Avançons sans cesse, le regard tourné vers l'avenir incertain qui finira par arriver. Et nos réussites embelliront assurément notre séjour sur cette terre. Si ce n'est pour nous, du moins pour nos proches qui resteront parmi nous. Qui continueront à naviguer sur ces eaux, jusqu'au moment où eux aussi devront quitter ce monde. Mais c'est là la constante de la vie, n'est-ce pas ? Naître, grandir, périr… et se perpétuer à travers ses descendants qui, d'une certaine manière, sont notre façon de vivre éternellement, même si un tel concept nous échappe.

Alors, faisons de notre mieux pour le bien de tous. Répandons l'amour autour de nous, même lorsque, au fond de nous, nous pensons qu'une personne ne le mérite pas. Car, d'une certaine manière, ils sont votre reflet dans le miroir…

Faisons de notre voyage à travers ce plan une paisible croisière, où nous pourrons tous vivre en paix… car, au final, nous récolterons peut-être ce que nous aurons semé durant notre séjour sur ce navire… et lorsque nous changerons de vaisseau, lorsque nous serons à bord du Vaisseau de Charon… puisse le nouveau cap que nous devrons suivre être aussi paisible que nous le souhaitons… puissions-nous débarquer paisiblement au Port de l'Infini et goûter à la tranquillité des Champs Élysées…

Tania Miranda - Brésil - 01/02/2026

=========================================================

La vie est un voyage vers le nirvana…

Que signifie vraiment vivre ? Planifier ses prochaines étapes, avoir un projet en tête qui nous propulsera sur le devant de la scène… avoir en tête ce que l’on souhaite vraiment accomplir… Mais alors, une question se pose : l’avenir ? Comment être sûr de progresser suffisamment pour que ses rêves deviennent réalité ? D’autant plus que nos objectifs ne correspondent pas toujours aux aspirations de notre entourage. Souvent, notre vision du « succès » est diamétralement opposée à celle de nos pairs…

La vie est un flux constant d’incohérences, aussi paradoxal que cela puisse paraître. Rien n’est garanti en ce monde, même si nous essayons de maîtriser notre destin. Nous ignorons ce qui peut nous arriver dans quelques minutes, et pourtant, nous planifions des décennies à l’avance. Bon, si nous restons figés dans le temps, non seulement nous n'évoluerons pas, mais si nous persistons sur ce plan, tout autour de nous restera statique…

Notre principale arme contre les revers que nous pouvons rencontrer au quotidien est, sans aucun doute, la Foi. Aveugle, ferme, inébranlable. Rien ne saurait ébranler notre certitude que notre avenir sera merveilleux et que tous nos rêves se réaliseront. Car nous croyons fermement en notre force pour surmonter les obstacles qui se dresseront sur notre chemin. Nous savons (même sans aucune garantie) que l'avenir nous appartient… que nous atteindrons notre but, que nous trouverons le trésor au bout de l'arc-en-ciel…

La vie est un vaste océan, tantôt calme, tantôt déchaîné. Lorsque la tempête approche, nous nous empressons de baisser les voiles, de fermer les écoutilles et de tenir la barre de toutes nos forces. La plupart du temps, nous parvenons à surmonter la tempête. Autrement dit, nous pourrions faire naufrage…

Nous ne sommes pas capitaines du navire, et nous ne maîtrisons pas notre destin. Nous voguons paisiblement sur l'océan de la vie. Nous sommes constamment bercés par les vagues. Dans chaque port où nous faisons escale, il y a toujours quelqu'un qui embarque ou débarque… nous ignorons combien de temps notre billet nous permet de rester à bord. Nous savons qu'à un moment donné, nous devrons poser le pied sur le quai… mais nous ne sommes jamais préparés à cette étape…

Oui, la vie est une énigme. À un moment donné, nous arrivons dans cet avion et à un autre, nous devrons le quitter, retourner à notre port d'origine. Dont nous ignorons l'emplacement… nous devrons simplement y retourner un jour. Mais heureusement, nous ne savons pas quand ce moment arrivera. Et c'est pourquoi nous pouvons faire mille projets dans nos vies. Car si ces rêves ne se réalisent pas de notre vivant, ils aideront certainement ceux qui arriveront après notre départ…

Alors, la réponse à « qu'est-ce que la vie ? » est simple… c'est souhaiter un avenir prospère et radieux, sinon pour nous-mêmes, du moins pour ceux qui viendront après notre retour dans l'autre avion. Il s'agit de maintenir le pont du navire toujours propre et impeccable, afin que chacun puisse y marcher sans craindre de chute ou d'accident.

Avançons sans cesse, le regard tourné vers l'avenir incertain qui finira par arriver. Et nos réussites embelliront assurément notre séjour sur cette terre. Si ce n'est pour nous, du moins pour nos proches qui resteront parmi nous. Qui continueront à naviguer sur ces eaux, jusqu'au moment où eux aussi devront quitter ce monde. Mais c'est là la constante de la vie, n'est-ce pas ? Naître, grandir, périr… et se perpétuer à travers ses descendants qui, d'une certaine manière, sont notre façon de vivre éternellement, même si un tel concept nous échappe.

Alors, faisons de notre mieux pour le bien de tous. Répandons l'amour autour de nous, même lorsque, au fond de nous, nous pensons qu'une personne ne le mérite pas. Car, d'une certaine manière, ils sont votre reflet dans le miroir…

Faisons de notre voyage à travers ce plan une paisible croisière, où nous pourrons tous vivre en paix… car, au final, nous récolterons peut-être ce que nous aurons semé durant notre séjour sur ce navire… et lorsque nous changerons de vaisseau, lorsque nous serons à bord du Vaisseau de Charon… puisse le nouveau cap que nous devrons suivre être aussi paisible que nous le souhaitons… puissions-nous débarquer paisiblement au Port de l'Infini et goûter à la tranquillité des Champs Élysées…

Tania Miranda - Brésil - 01/02/2026

===========================================================

JAKAÑAX NIRVANA UKAR SARNAQAWINAKAWA...

¿Chiqapunit jakañax kamsañs muni? Jutïr amtanakam amtañataki, mä proyecto amuyuman utjañapataki, ukax proyector ukar uñt’ayañatakiw... kuntix chiqpachan jutïrin jikxatañ munkta uk amuyt’añataki... ukampis ukatx jiskt’awix uñstawayiwa... jutïr pachataki? ¿Kunjamsa samkanakamar phoqañatakejj nayrar sartañamatak garantizasma? Yämas kunatix amtanakamax janiw sapürus jakʼaman sarnaqir jaqinakan munañanakaparjamäkiti. Jilapachax, "éxito" ukan uñjäwimax masinakaman uñjäwiparux taqpach uñisiñawa...

Jakawixa sapa kutiwa jan walt’awinakampi phuqt’ata, kunaymana paradójico ukhamawa. Aka pachanx janiw kunas garantizatäkiti, qawqhas destinos ukar apnaqañatak ch’amachasiñäni. Mä qhawqha minutonakatjja kunas pasistaspa uk janiw yatktanti, ukampis tunka maranakaw jutïrin utjani uk amtapjjta. Sumakiwa, pachan ch’amakt’ayasiñäni ukhax janiw jan evolucionañakix utjkaniti, jan ukasti aka avión ukan juk’amp qhiparañ atipxañäni ukhax taqi kunatix jak’anktan ukax mäkiw qhiparani...

Sapa uru jakawisan jan walt’awinakar saykatañatakix nayrïr armasax, jan pächasisaw, Iyawsäwi. Juykhu, ch’amani, jan mayjt’ir. Jutïr urunakasajj wali sumapunïniwa ukat taqe samkanakas phoqasiniwa sasin janiw kunas apaqkistuti. Kunattix kuna jan waltʼäwinakatï utjkistu ukanak atipjañatakix chʼamasaruw taqi chuym iyawstanxa. Jiwasax yattanwa (jan kuna garantias) jutïr pachax jiwasankiwa... amtäwisarux puriñäni, arco iris tukuyan quri manq’añ manq’añ jikxatañäni...

Jakañax mä jach’a qutawa, yaqhip pachax samar umaw utji, yaqhip pachax ch’axwañ oladanakaniwa. Kunapachatï thayajj jakʼachasini ukhajja, velanak saraqañataki, escotillanak jistʼantañataki ukat timón taqe chʼamampi katjjaruñatakiw jankʼak sarapjjta. Jila partejja, thaya thaytʼanir atipjañatakiw chʼamachastanjja. Mä arunxa, inas aka avionat barcot chhaqtxchisma...

Jiwasajj janiw barcon capitanapäktanti, janirakiw destinosarus apnaqktanti. Jakañ jach’a quta taypinx sumankañanw barcot sarapxta. Jiwasax sapa kutiw oladanakampi liwxatasktanxa. Sapa puertor puripkta ukanx mayniw barcor mantañapa jan ukax saraqañapa... janiw yatipkti qawqha pachas boleto ukax barcon qhiparañapatak jaytistu. Mä juk’a pachax muelle ukar kayuk uchañaw wakisini ukx yattanwa... ukampis janipuniw uka thakhitakix wakicht’atäpkti...

Jïsa, jakäwix mä enigma ukhamawa. Mä juk’a pachax aka avión ukan puripxta ukatx mä juk’a pachax sarxañaw wakisini, puerto de origen ukar kutt’añasawa. Ukax janiw kawkhans utji ukx amuyapkti... mä urux kutt’añakiw wakisini. Ukampis wali askiwa, kunapachas uka pachax purini ukx janiw amuyktanti. Ukat ukatwa waranq amtäwinak jakäwisan lursna. Kunatix ukham samkanakax aka chiqan jan phuqhaskani ukhax chiqpachans khitinakatix sarxapxtan qhipat purinipki ukanakaruw yanapt’ani...

Ukhama, "kunas jakawix" uka jaysäwix sapüruw... jutïr pachan suma ukat qhana munañawa, janitix jiwasatakikchixa, ukhamax khitinakatix yaqha avión ukar kutt'añ tukuyatat jutapki ukanakataki. Ukax barcon cubiertaparux sapa kutiw q’uma ukat jan kuna jan walt’awimp uñjañaxa, ukhamat taqiniw jan liwxatasiña jan ukax yaqha jan walt’äwinak jan axsaras uka patxan sarnaqapxañapataki...

Sapa kutiw nayrar sartañäni, jan yatiñan jutïr pachar uñtasa, ukax qhipharux puriniwa. Ukat kunanaktï jikxatawayktan ukanakax chiqpachansa aka avión ukan qhiparañax jukʼamp askiwa. Janitï jiwasatakix ukhamäkchixa, mä juk’a munat masinakasatakis, jupanakax akan qhiparapxani. Khitis uka uma taypin sarnaqaskakini, kuna pachatix jupanakax ukhamarakiw saraqapxañapa. Ukampis ukax jakäwisan sapa kutiw utji, ¿janich ukhamäki? Yuriña, jiltaña, chhaqhayaña... ukat wawanakan jak’apan wiñayatak sarnaqaña, jupanakax mä arunxa, wiñay jakañ thakhipawa, janis ukham amuyt’awix amuyañjamäkchixa...

Ukhamasti, jaqi masinakasan askipatakix taqi ch’amampiw ch’amachasipxañäni. Munasiñax taqiniruw yatiyañäni, chuyma manqhasanxa, mä jaqix janiw ukham privilegio katuqañax wakiskiti sasin amuyktan ukhasa. Kunatix, mä arunxa, jupanakax espejo ukan uñacht’ayasiñamankiwa...

Aka avión tuqi saräwisax mä suman sarnaqañ tukuyañäni, kawkhantix taqiniw suman jakasiñasa... kunatix, tukuyañatakix inas jan ukax jan apthapischispa kuntix aka barcon qhiparañ pachanx yapuchktan uk apthapissna... ukat kunapachatix barconak mayjt’ayañäni, kunapachatix Charon Barco ukankañäni ukhax... machaq thakhix arktañasawa kunjamtix munktan ukhamarjam sumankañäpan... Puerto Infinito uksanx sumankañanw saraqañäni ukat jiwasax Elysian Fields ukan samarañamp kusist’añamawa...

Tania Miranda - Brasil markan - 01/02/2026 marana

==========================================================

TEKOVE HA'E PETEĨ JEJAPO NIRVANA JEPE...

Mbaʼépa añetehápe heʼise jaikove? Peplanea haĝua umi paso oúva, peguereko haĝua pene akãme peteĩ proyecto penemoĩtava umi proyector-pe... peguereko haĝua pene akãme mba’épa añetehápe pehupytyse pende futuro-pe... ha katu upéi heñói pe porandu... pe futuro? Mba’éichapa ikatu regarantisa reñemotenondetaha suficientemente rejapo haĝua nde sueño? Koʼýte umi mbaʼe rehupytyséva ndahaʼéi siémpre okorrespondéva umi hénte oguatáva nde ykére oipotávape. Py'ỹi, nde visión "éxito" rehegua ha'e completamente antagónico ne irũnguéra visión ndive...

Pe tekove ha’e peteĩ constante henyhẽva inconsistencia-gui, taha’e ha’éva paradójico upéva. Ndaipóri mba’eve ko mundo-pe oñegarantisáva, noimportái mba’eichaitépa ñañeha’ã jacontrola ñande destino. Ndajaikuaái mba’épa ikatu oiko ñandehegui unos minutos-pe, ha katu ñaplanea década tenonderãme ĝuarã. Oĩ porã, japytáramo atrapado tiempo-pe, ndaha’éi ndaja’evolucionáiva añónte, ha katu jaconsegui ramo japytave ko aviõme, opa mba’e ñande jerére opyta va’erã estático...

Ñande arma principal umi posible retroceso ñambohováiva ñande rekovépe ára ha ára ha’e, sin duda, Jerovia. Siego, firme, inquebrantable. Mba’eve ndoipe’ái ñande certeza ñande futuro iporãtaha ha opa ñande sueño oñekumplitaha. Pórke jajerovia mbarete ñane mbareteha jasupera hag̃ua umi mbaʼe ojokóva ikatúva oiko. Jaikuaa (mba’eveichagua garantía’ỹre jepe) pe futuro ha’eha ñanemba’e... jahupytytaha ñane rembipota, jajuhútaha pe olla de oro pe arco iris pahápe...

Tekove ha’e peteĩ yguasu tuichaitereíva, sapy’ánte y ipy’aguapýva, ambue jave ola turbulenta. Oĝuahẽvo pe tormenta, jajapura jaguejy haĝua umi vela, ñamboty umi escotilla ha jajoko pe timón opa mbarete jaguerekóva reheve. Heta vése jaconsegui jasupera pe tormenta. Ambue ñe’ẽme, ikatu ñañembyai ko aviõgui...

Ñande ndaha’éi pe barco capitán, ni ndajajokói ñande destino. Ñande jaguata py’aguapýpe Océano de la Vida rupi. Akóinte ñañemongu’e umi ola ndive. Opa puerto ñaĝuahẽvape, akóinte oĩ peteĩ ojupíva térã oguejy... ndajaikuaái mboy tiémpopa ñande boleto oheja japyta a bordo. Jaikuaa algún momento ñamoĩva’erãha ñande py muelle-pe... ha katu araka’eve nañañembosako’íri upe paso-pe ĝuarã...

Heẽ, pe tekove ha’e peteĩ enigma. Algún momento ñaĝuahẽ ko aviõme ha algún momento jasẽva’erã, jajevy ñande puerto de origen-pe. Ndoroguerekóiva idea moõpa oĩ... simplemente jajevyva’erã peteĩ ára. Ha katu vy’arã, ndajarekói idea araka’épa og̃uahẽta upe momento. Ha upévare ikatu jajapo mil plan ñande rekovépe. Pórke koʼãichagua sueño noñekumplíriramo ñande tiémpope koʼápe, katuete oipytyvõta umi og̃uahẽvape ñande roho rire...

Upéicha, pe ñembohovái "mba'épa pe tekove" ha'e simple... ha'e jaipota peteĩ futuro próspero ha hesakãva, ndaha'éiramo ñandéve ĝuarã, upéicharõ umi oúva jajevy rire ambue aviõme. Ha’e ñamantene pe barco cubierta akóinte ipotĩ ha impecable, ikatu hağuáicha opavave oguata hi’ári okyhyje’ỹre ho’águi térã ambue accidente-gui...

Akóinte jaha tenonde gotyo, ñamañávo pe futuro incierto gotyo, amo ipahápe og̃uahẽtava. Ha umi mba’e ojehupytýva katuete omoporãvéta ñande jepyta ko aviõme. Ndaha’éiramo ñandéve ĝuarã, por lo menos umi jahayhúvape ĝuarã opytáva ko’ápe. Mávapa osegíta onavega ko'ã y, ko'ã momento peve ha'ekuéra avei oguejyva'erã. Ha katu upéva ha’e pe constante tekovépe, ¿ajépa? Heñói, okakuaa, oñehundi... ha ojeperpetúa haĝua peteĩ ñemoñare ykére, en cierto modo, ha’éva peteĩ tekove reko eternamente, ndaikatúiramo jepe ñantende peichagua concepto...

Upéicharõ, jajapo ikatúva guive ñande rapicha pytyvõrã. Ñamosarambi Mborayhu opavavepe, jepe, ñande pypukúpe, ñaimo’ã peteĩ cierto individuo nomereséiha peichagua privilegio. Pórke, en cierto modo, ha’ekuéra ha’e nde reflejo espejo-pe...

Jajapo ñande jeguata ko aviõ rupive peteĩ crucero py’aguapýpe, opavave ikatuhápe jaiko py’aguapýpe... porque, ipahápe, ikatu térã nañamono’õi pe ñañotỹva japyta aja ko barco-pe... ha ñamoambuévo embarcación, ñaime jave Charon Barco-pe... tove pe tape pyahu jaseguiva’erã toĩ py’aguapýpe jaipotaháicha... toguejy py’aguapýpe Puerto de Infinito-pe ha taha’e pevy'a py'aguapýpe umi Campos Elisiano-pe...

Tania Miranda - Brasil - 01/02/2026

Comentários

Postagens mais visitadas deste blog

A MÚSICA É A LINGUAGEM DOS ANJOS

IDENTIDADE

THE CRYSTAL CUP - Chapter Six