VAMOS CANTAR...
VAMOS CANTAR...
A Linguagem Universal com certeza é a Música. De todas as formas de expressão de Arte, essa é, com certeza, a mais democrática de todas. Pois não é preciso muito para que se possa expressar através dela...
Claro que há apresentações elaboradas, mas isso não é o essencial para que consigamos demonstrar nossos sentimentos pela música... nem mesmo de instrumentos necessitamos para tal, visto que nossas cordas vocais podem simular o som que desejarmos... basta que treinemos para isso...
Grupos que cantam "à capela", ou seja, sem acompanhamento instrumental, não são comuns. Mas existem. E enquanto alguns membros cantam as letras das canções, outros mimetizam o som que alguns instrumentos fariam, se fossem utilizados. Geralmente esse tipo de música é apresentado em cerimônias religiosas, claro que sem a mimetização dos instrumentos...
Nem toda música é apresentada com uma letra. Apenas a melodia instrumental. Essa é, talvez, a mais poderosa demonstração artística, uma vez que faz com que sonhemos com aquilo que cada nota exprime. Logicamente que cada pessoa é influenciada de uma maneira peculiar, visto que cada um de nós enxerga a realidade à sua frente de modo pessoal...
Quem nunca se perdeu em devaneios sem fim ao ouvir as nota de uma orquestra, sentindo-se em meio a nuvens e flores ou perdida nos mais profundos abismos, dependendo do que está sendo executado pelos músicos? É esse poder que a melodia exerce sobre nós... somos hipnotizadas de tal forma que é como se nossa alma viajasse por dimensões paralelas à nossa, onde a realidade fosse totalmente oposta àquilo que estamos acostumados a viver...
Há pessoas que conseguem, como um pintor, criar um mundo onírico onde seus ouvintes simplesmente se perdem ante a beleza apresentada aos seus ouvidos... e acabam por visualizar tudo aquilo que os compositores idealizaram, mesmo que não da maneira esperada por estes. Mas conseguem passar uma imagem, nem sempre aquela que eles visualizaram... mas sim aquela que seus ouvintes percebem na melodia...
Vou dar um exemplo prático... em 1972 um grupo musical chamado "Pholhas" lançou uma canção cujo título era "My mistake". Uma melodia linda, maravilhosa. As notas faziam as pessoas sonharem, suspirarem apaixonadas. A viagem causada pelas notas e harpejos dos instrumentos era simplesmente inebriante. Bem, como estamos falando do Brasil, onde a língua oficial é o Português e a letra da canção em epígrafe era em inglês... os casais dançavam coladinhos, embalados por uma canção onde o tema era... o assassinato da mulher por seu companheiro enciumado... ou seja, a melodia transmitia uma ideia, a letra falava de outra coisa...
Assim é a arte. Interpretada de acordo com a percepção de cada um. E, como eu disse, a música é a arte mais democrática de todos. Pois uma simples caixa de fósforo pode tornar-se um instrumento musical, dependendo apenas da imaginação do músico em questão...
Qualquer coisa... qualquer coisa mesmo, pode tornar-se parte da Melodia Universal, onde todos podem demonstrar sua verve artística. E a arte embeleza nosso mundo, torna nossa alma mais leve, nos faz sonhar com um mundo maravilhoso... que está ao nosso lado, mas que não conseguimos visualizar. Até que deixamos a música dominar nosso coração...
Então, meu querido... que tal soltar a voz e fazer parte desse grande coral que é a vida? Afinal, "quem canta seus males espanta", já dizia minha avó... e a música tem o poder de unir as pessoas de uma maneira tal que nenhum outro tipo de arte consegue...
Então façamos como o refrão de uma canção de Antonio Marcos... "Vamos dar as mãos, vamos dar as mãos, vamos lá... e vamos juntos cantar..." e façamos o mundo e a nós também... mais feliz, pois esse é o poder da canção... espalhar a alegria por onde passa...
Tania Miranda - Brasil - 11/03/2026
===========================================================
LET'S SING...
Music is undoubtedly the universal language. Of all forms of artistic expression, it is certainly the most democratic. Because it doesn't take much to express oneself through it...
Of course, there are elaborate performances, but that's not essential for demonstrating our feelings through music... we don't even need instruments, since our vocal cords can simulate any sound we want... we just need to practice...
Groups that sing "a cappella," that is, without instrumental accompaniment, are not common. But they exist. And while some members sing the lyrics of the songs, others mimic the sound that some instruments would make if they were used. Generally, this type of music is presented in religious ceremonies, of course without mimicking the instruments...
Not all music is presented with lyrics. Only the instrumental melody. This is perhaps the most powerful artistic demonstration, since it makes us dream about what each note expresses. Logically, each person is influenced in a unique way, since each of us perceives the reality before us in a personal manner...
Who hasn't lost themselves in endless daydreams while listening to the notes of an orchestra, feeling surrounded by clouds and flowers or lost in the deepest abysses, depending on what the musicians are playing? That's the power that melody exerts over us... we are hypnotized in such a way that it's as if our soul travels through dimensions parallel to our own, where reality is completely opposite to what we are used to experiencing...
There are people who, like a painter, can create a dreamlike world where their listeners simply lose themselves in the beauty presented to their ears... and end up visualizing everything that the composers envisioned, even if not in the way they expected. But they manage to convey an image, not always the one they envisioned... but rather the one their listeners perceive in the melody...
I'll give a practical example... in 1972 a musical group called "Pholhas" released a song titled "My Mistake." A beautiful, wonderful melody. The notes made people dream, sigh passionately. The journey caused by the notes and arpeggios of the instruments was simply intoxicating. Well, since we're talking about Brazil, where the official language is Portuguese and the lyrics of the aforementioned song were in English... couples danced closely, carried away by a song whose theme was... the murder of a woman by her jealous partner... that is, the melody conveyed one idea, the lyrics spoke of something else...
That's how art is. Interpreted according to each person's perception. And, as I said, music is the most democratic art of all. Because a simple matchbox can become a musical instrument, depending only on the imagination of the musician in question...
Anything... absolutely anything, can become part of the Universal Melody, where everyone can demonstrate their artistic flair. And art beautifies our world, lightens our souls, makes us dream of a wonderful world... that is right beside us, but that we cannot visualize. Until we let the music dominate our hearts...
So, my dear... how about letting your voice be heard and becoming part of this great chorus that is life? After all, "singing chases away your troubles," as my grandmother used to say... and music has the power to unite people in a way that no other art form can...
So let's do as the refrain of an Antonio Marcos song says... "Let's hold hands, let's hold hands, let's go... and let's sing together..." and let's make the world, and ourselves too... happier, because that's the power of song... spreading joy wherever it goes...
Tania Miranda - Brazil - 11/03/2026
===========================================================
¡CANTEMOS!
La música es, sin duda, el lenguaje universal. De todas las formas de expresión artística, es sin duda la más democrática. Porque no se necesita mucho para expresarse a través de ella...
Claro que existen interpretaciones elaboradas, pero eso no es esencial para expresar nuestros sentimientos a través de la música... ni siquiera necesitamos instrumentos, ya que nuestras cuerdas vocales pueden simular cualquier sonido que queramos... solo necesitamos practicar...
Los grupos que cantan "a capela", es decir, sin acompañamiento instrumental, no son comunes. Pero existen. Y mientras algunos miembros cantan la letra de las canciones, otros imitan el sonido que producirían algunos instrumentos si se usaran. Generalmente, este tipo de música se presenta en ceremonias religiosas, por supuesto sin imitar los instrumentos...
No toda la música se presenta con letra. Solo la melodía instrumental. Esta es quizás la demostración artística más poderosa, ya que nos hace soñar con lo que expresa cada nota. Lógicamente, cada persona se ve influenciada de forma única, ya que cada uno percibe la realidad que se presenta ante sí de forma personal...
¿Quién no se ha perdido en ensoñaciones interminables mientras escucha las notas de una orquesta, sintiéndose rodeado de nubes y flores o perdido en los abismos más profundos, según lo que toquen los músicos? Ese es el poder que la melodía ejerce sobre nosotros... quedamos hipnotizados de tal manera que es como si nuestra alma viajara a través de dimensiones paralelas a la nuestra, donde la realidad es completamente opuesta a la que estamos acostumbrados a experimentar...
Hay personas que, como un pintor, pueden crear un mundo onírico donde sus oyentes simplemente se pierden en la belleza que se presenta ante sus oídos... y terminan visualizando todo lo que los compositores imaginaron, aunque no de la forma que esperaban. Pero logran transmitir una imagen, no siempre la que imaginaban... sino la que sus oyentes perciben en la melodía...
Les daré un ejemplo práctico: en 1972, un grupo musical llamado "Pholhas" lanzó una canción titulada "Mi Error". Una melodía hermosa y maravillosa. Las notas hacían soñar, suspirar apasionadamente. El viaje que provocaban las notas y los arpegios de los instrumentos era simplemente embriagador. Bueno, ya que hablamos de Brasil, donde el idioma oficial es el portugués y la letra de la canción mencionada estaba en inglés... las parejas bailaban juntas, cautivadas por una canción cuyo tema era... el asesinato de una mujer a manos de su pareja celosa... es decir, la melodía transmitía una idea, la letra hablaba de otra...
Así es el arte. Se interpreta según la percepción de cada uno. Y, como dije, la música es el arte más democrático de todos. Porque una simple caja de cerillas puede convertirse en un instrumento musical, dependiendo solo de la imaginación del músico en cuestión...
Cualquier cosa, absolutamente cualquier cosa, puede formar parte de la Melodía Universal, donde todos pueden demostrar su talento artístico. Y el arte embellece nuestro mundo, ilumina nuestras almas, nos hace soñar con un mundo maravilloso... que está a nuestro lado, pero que no podemos visualizar. Hasta que dejamos que la música domine nuestros corazones...
Así que, querida... ¿qué tal si dejas que tu voz se escuche y formas parte de este gran coro que es la vida? Después de todo, "cantar ahuyenta los problemas", como decía mi abuela... y la música tiene el poder de unir a las personas como ninguna otra forma de arte...
Así que hagamos como dice el estribillo de una canción de Antonio Marcos: "Tomémonos de la mano, tomémonos de la mano, vamos... y cantemos juntos..." y hagamos del mundo, y también de nosotros mismos, más felices, porque ese es el poder de la canción: contagiar alegría allá donde va...
Tania Miranda - Brasil - 11/03/2026
===========================================================
CANTIAMO...
La musica è senza dubbio il linguaggio universale. Di tutte le forme di espressione artistica, è certamente la più democratica. Perché non ci vuole molto per esprimersi attraverso di essa...
Certo, ci sono esecuzioni elaborate, ma non sono essenziali per dimostrare i nostri sentimenti attraverso la musica... non abbiamo nemmeno bisogno di strumenti, poiché le nostre corde vocali possono simulare qualsiasi suono desideriamo... dobbiamo solo esercitarci...
I gruppi che cantano "a cappella", cioè senza accompagnamento strumentale, non sono comuni. Ma esistono. E mentre alcuni membri cantano i testi delle canzoni, altri imitano il suono che alcuni strumenti emetterebbero se fossero usati. Generalmente, questo tipo di musica viene presentata nelle cerimonie religiose, naturalmente senza imitare gli strumenti...
Non tutta la musica viene presentata con il testo. Solo la melodia strumentale. Questa è forse la dimostrazione artistica più potente, poiché ci fa sognare ciò che ogni nota esprime. Logicamente, ogni persona è influenzata in modo unico, poiché ognuno di noi percepisce la realtà che ha di fronte a sé in modo personale...
Chi non si è perso in infiniti sogni ad occhi aperti ascoltando le note di un'orchestra, sentendosi circondato da nuvole e fiori o perso negli abissi più profondi, a seconda di cosa suonano i musicisti? Questo è il potere che la melodia esercita su di noi... ne siamo ipnotizzati al punto che è come se la nostra anima viaggiasse attraverso dimensioni parallele alla nostra, dove la realtà è completamente opposta a quella a cui siamo abituati...
Ci sono persone che, come un pittore, riescono a creare un mondo onirico in cui i loro ascoltatori si perdono semplicemente nella bellezza presentata alle loro orecchie... e finiscono per visualizzare tutto ciò che i compositori hanno immaginato, anche se non nel modo in cui si aspettavano. Ma riescono a trasmettere un'immagine, non sempre quella che avevano immaginato... ma piuttosto quella che i loro ascoltatori percepiscono nella melodia...
Farò un esempio pratico... nel 1972 un gruppo musicale chiamato "Pholhas" pubblicò una canzone intitolata "My Mistake". Una melodia bellissima, meravigliosa. Le note facevano sognare, sospirare appassionatamente. Il viaggio provocato dalle note e dagli arpeggi degli strumenti era semplicemente inebriante. Beh, visto che stiamo parlando del Brasile, dove la lingua ufficiale è il portoghese e il testo della canzone in questione era in inglese... le coppie ballavano vicine, trasportate da una canzone il cui tema era... l'omicidio di una donna da parte del suo compagno geloso... cioè, la melodia trasmetteva un'idea, il testo ne parlava di un'altra...
Così è l'arte. Interpretata secondo la percezione di ognuno. E, come ho detto, la musica è l'arte più democratica di tutte. Perché una semplice scatola di fiammiferi può diventare uno strumento musicale, dipendendo solo dall'immaginazione del musicista in questione...
Qualsiasi cosa... assolutamente qualsiasi cosa, può diventare parte della Melodia Universale, dove ognuno può dimostrare il proprio talento artistico. E l'arte abbellisce il nostro mondo, illumina le nostre anime, ci fa sognare un mondo meraviglioso... che è proprio accanto a noi, ma che non possiamo visualizzare. Finché non lasciamo che la musica domini i nostri cuori...
Allora, mia cara... che ne dici di far sentire la tua voce e di diventare parte di questo grande coro che è la vita? Dopotutto, "cantare scaccia i problemi", come diceva mia nonna... e la musica ha il potere di unire le persone in un modo che nessun'altra forma d'arte può...
Allora facciamo come dice il ritornello di una canzone di Antonio Marcos... "Teniamoci per mano, teniamoci per mano, andiamo... e cantiamo insieme..." e rendiamo il mondo, e anche noi stessi... più felici, perché questo è il potere della canzone... diffondere gioia ovunque vada...
Tania Miranda - Brasile - 11/03/2026
==========================================================
LAULAKAAN...
Musiikki on epäilemättä universaali kieli. Kaikista taiteellisen ilmaisun muodoista se on varmasti demokraattisin. Koska itsensä ilmaiseminen sen kautta ei vaadi paljoa...
Tietenkin on olemassa monimutkaisia esityksiä, mutta se ei ole välttämätöntä tunteidemme ilmaisemiseksi musiikin kautta... emme edes tarvitse soittimia, koska äänihuulemme voivat simuloida mitä tahansa haluamaamme ääntä... meidän tarvitsee vain harjoitella...
Ryhmät, jotka laulavat "a cappella" eli ilman soitinsäestystä, eivät ole yleisiä. Mutta niitä on olemassa. Ja vaikka jotkut jäsenet laulavat laulujen sanoja, toiset matkivat ääntä, jonka jotkut soittimet tuottaisivat, jos niitä käytettäisiin. Yleensä tällaista musiikkia esitetään uskonnollisissa seremonioissa, tietenkin ilman soittimien matkimista...
Kaikkea musiikkia ei esitetä sanoitusten kanssa. Vain soitinmelodia. Tämä on kenties voimakkain taiteellinen osoitus, koska se saa meidät unelmoimaan siitä, mitä jokainen nuotti ilmaisee. Loogisesti ajatellen jokainen ihminen saa ainutlaatuisen vaikutelman, koska jokainen meistä havaitsee edessään olevan todellisuuden henkilökohtaisella tavallaan...
Kukapa ei olisi eksynyt loputtomiin unelmiin kuunnellessaan orkesterin nuotteja, tuntenut olevansa pilvien ja kukkien ympäröimä tai eksynyt syvimpiin syvyyksiin riippuen siitä, mitä muusikot soittavat? Se on melodian meihin kohdistama voima... meidät hypnotisoidaan siten, että sielumme ikään kuin matkustaisi oman todellisuutemme kanssa rinnakkaisten ulottuvuuksien läpi, joissa todellisuus on täysin päinvastainen kuin mitä olemme tottuneet kokemaan...
On ihmisiä, jotka taidemaalarin tavoin voivat luoda unenomaisen maailman, jossa heidän kuulijansa yksinkertaisesti hukkuvat korvilleen esitettyyn kauneuteen... ja päätyvät visualisoimaan kaiken, mitä säveltäjät ovat kuvitelleet, vaikkakaan eivät odottamallaan tavalla. Mutta he onnistuvat välittämään kuvan, ei aina sen, jonka he olivat kuvitelleet... vaan pikemminkin sen, jonka heidän kuulijansa melodiassa havaitsevat...
Annan käytännön esimerkin... vuonna 1972 musiikkiryhmä nimeltä "Pholhas" julkaisi kappaleen nimeltä "My Mistake". Kaunis, ihana melodia. Nuotit saivat ihmiset unelmoimaan, huokaisemaan intohimoisesti. Soittimien nuottien ja arpeggioiden aiheuttama matka oli yksinkertaisesti huumaava. No, koska puhumme Brasiliasta, jonka virallinen kieli on portugali ja edellä mainitun laulun sanat olivat englanniksi... parit tanssivat tiiviisti, laulun lumoissa, jonka teemana oli... naisen murha mustasukkaisen kumppanin toimesta... eli melodia välitti yhden ajatuksen, sanat puhuivat jostain muusta...
Sellaista taide on. Tulkitaan jokaisen oman havainnointikyvyn mukaan. Ja kuten sanoin, musiikki on kaikista taiteista demokraattisin. Koska yksinkertaisesta tulitikkurasiasta voi tulla soitin, riippuen vain kyseisen muusikon mielikuvituksesta...
Mistä tahansa... aivan mistä tahansa, voi tulla osa Universaalia Melodiaa, jossa jokainen voi osoittaa taiteellista kykyään. Ja taide kaunistaa maailmaamme, kirkastaa sielujamme, saa meidät unelmoimaan ihmeellisestä maailmasta... joka on aivan vieressämme, mutta jota emme voi visualisoida. Kunnes annamme musiikin hallita sydämiämme...
Joten, rakas ystäväni... entä jos antaisit äänesi kuulua ja liittyisit tähän suureen kuoroon, joka on elämä? Loppujen lopuksi "laulaminen ajaa pois murheesi", kuten isoäitini tapasi sanoa... ja musiikilla on voima yhdistää ihmisiä tavalla, johon mikään muu taidemuoto ei pysty...
Tehdään siis kuten Antonio Marcosin laulun kertosäe sanoo... "Pidetään kädestä kiinni, pidetään kädestä kiinni, mennään... ja lauletaan yhdessä..." ja tehdään maailmasta ja itsestämmekin... onnellisempia, koska se on laulun voima... levittäen iloa kaikkialle, minne se menee...
Tania Miranda - Brasilia - 11.3.2026
==========================================================
CHANTONS…
La musique est sans aucun doute le langage universel. De toutes les formes d'expression artistique, c'est certainement la plus démocratique. Car il suffit de peu pour s'exprimer à travers elle…
Bien sûr, il existe des performances élaborées, mais ce n'est pas indispensable pour exprimer nos sentiments en musique… nous n'avons même pas besoin d'instruments, puisque nos cordes vocales peuvent imiter n'importe quel son… il suffit de s'entraîner…
Les groupes qui chantent a cappella, c'est-à-dire sans accompagnement instrumental, sont rares. Mais ils existent. Et tandis que certains membres chantent les paroles, d'autres imitent le son que produiraient certains instruments. Généralement, ce type de musique est présenté lors de cérémonies religieuses, sans bien sûr imiter les instruments…
Toute la musique n'est pas présentée avec des paroles. Seule la mélodie instrumentale est présente. C'est peut-être la démonstration artistique la plus puissante, car elle nous fait rêver à ce que chaque note exprime. Logiquement, chacun est influencé de manière unique, car nous percevons tous la réalité qui nous entoure de façon personnelle…
Qui ne s’est jamais perdu dans des rêveries infinies en écoutant les notes d’un orchestre, se sentant enveloppé de nuages et de fleurs ou plongé dans les abîmes les plus profonds, selon ce que jouent les musiciens ? C’est le pouvoir que la mélodie exerce sur nous… nous sommes hypnotisés au point que notre âme semble voyager à travers des dimensions parallèles à la nôtre, où la réalité est à l’opposé de ce que nous connaissons…
Certains artistes, tels des peintres, savent créer un univers onirique où leurs auditeurs se laissent simplement absorber par la beauté qui s’offre à leurs oreilles… et finissent par visualiser tout ce que les compositeurs ont imaginé, même si ce n’est pas de la manière dont ils l’avaient prévu. Mais ils parviennent à transmettre une image, pas toujours celle qu'ils avaient imaginée… mais plutôt celle que leurs auditeurs perçoivent dans la mélodie…
Je vais vous donner un exemple concret… En 1972, un groupe musical appelé « Pholhas » a sorti une chanson intitulée « My Mistake ». Une mélodie magnifique, sublime. Les notes faisaient rêver, soupirer de passion. Le voyage musical, avec ses notes et ses arpèges, était tout simplement enivrant. Or, comme nous parlons du Brésil, où la langue officielle est le portugais et où les paroles de cette chanson étaient en anglais… des couples dansaient enlacés, emportés par une chanson dont le thème était… le meurtre d'une femme par son compagnon jaloux… Autrement dit, la mélodie véhiculait une idée, les paroles en disaient une autre…
Voilà comment fonctionne l'art. Interprété selon la perception de chacun. Et, comme je l'ai dit, la musique est l'art le plus démocratique qui soit. Car une simple boîte d'allumettes peut se transformer en instrument de musique, selon l'imagination du musicien…
Tout, absolument tout, peut s'intégrer à la Mélodie Universelle, où chacun peut exprimer son talent artistique. L'art embellit notre monde, illumine nos âmes, nous fait rêver d'un monde merveilleux… qui est tout près de nous, mais que nous ne pouvons imaginer. Tant que nous n'avons pas laissé la musique envahir nos cœurs…
Alors, mon cher… pourquoi ne pas faire entendre votre voix et rejoindre ce grand chœur qu'est la vie ? Après tout, « chanter chasse les soucis », comme disait ma grand-mère… et la musique a le pouvoir d’unir les gens comme aucun autre art…
Alors, suivons le refrain d’une chanson d’Antonio Marcos : « Prenons-nous la main, prenons-nous la main, allons-y… et chantons ensemble… » et rendons le monde, et nous-mêmes aussi, plus heureux, car c’est le pouvoir du chant : répandre la joie partout où il passe…
Tania Miranda – Brésil – 11/03/2026
===========================================================
LASST UNS SINGEN…
Musik ist zweifellos die universelle Sprache. Von allen künstlerischen Ausdrucksformen ist sie sicherlich die demokratischste. Denn es braucht nicht viel, um sich durch sie auszudrücken…
Natürlich gibt es aufwendige Aufführungen, aber die sind nicht unbedingt notwendig, um unsere Gefühle durch Musik auszudrücken… Wir brauchen nicht einmal Instrumente, denn unsere Stimmbänder können jeden gewünschten Klang erzeugen… Wir müssen nur üben…
Gruppen, die a cappella singen, also ohne Instrumentalbegleitung, sind nicht häufig. Aber es gibt sie. Und während einige Mitglieder den Text singen, imitieren andere den Klang bestimmter Instrumente. Im Allgemeinen wird diese Art von Musik bei religiösen Zeremonien aufgeführt, natürlich ohne Instrumentalbegleitung…
Nicht alle Musik wird mit Text präsentiert. Manchmal nur die Instrumentalmelodie. Dies ist vielleicht der ausdrucksstärkste künstlerische Ausdruck, denn er lässt uns darüber nachdenken, was jede einzelne Note bedeutet. Logischerweise wird jeder Mensch auf einzigartige Weise beeinflusst, da jeder von uns die Realität auf seine eigene Art wahrnimmt.
Wer hat sich nicht schon einmal in endlosen Tagträumen verloren, während er den Klängen eines Orchesters lauschte und sich, je nach dem, was die Musiker spielten, von Wolken und Blumen umgeben oder in tiefsten Abgründen verloren fühlte? Das ist die Macht der Melodie über uns. Wir werden so hypnotisiert, als ob unsere Seele durch parallele Dimensionen reist, in denen die Realität völlig anders ist als das, was wir gewohnt sind.
Es gibt Menschen, die wie ein Maler eine traumhafte Welt erschaffen können, in der sich ihre Zuhörer einfach in der Schönheit verlieren, die ihren Ohren dargeboten wird. Sie visualisieren schließlich alles, was die Komponisten sich vorgestellt haben, selbst wenn nicht so, wie sie es erwartet haben. Aber es gelingt ihnen, ein Bild zu vermitteln, nicht immer das, das sie sich vorgestellt haben, sondern eher das, das ihre Zuhörer in der Melodie wahrnehmen.
Ich gebe ein praktisches Beispiel: 1972 veröffentlichte die Musikgruppe „Pholhas“ den Song „My Mistake“. Eine wunderschöne Melodie. Die Töne ließen die Menschen träumen und leidenschaftlich seufzen. Die Reise, die die Klänge und Arpeggien der Instrumente auslösten, war einfach berauschend. Nun, da wir von Brasilien sprechen, wo Portugiesisch die Amtssprache ist und der Text des besagten Liedes auf Englisch war, tanzten Paare eng umschlungen, hingerissen von einem Lied, dessen Thema … der Mord an einer Frau durch ihren eifersüchtigen Partner war. Die Melodie vermittelte also eine Idee, der Text sprach von etwas anderem.
So ist Kunst. Sie wird von jedem Einzelnen individuell interpretiert. Und wie gesagt, Musik ist die demokratischste aller Kunstformen. Denn selbst eine einfache Streichholzschachtel kann zum Musikinstrument werden, allein durch die Fantasie des jeweiligen Musikers …
Alles … wirklich alles, kann Teil der universellen Melodie werden, in der jeder sein künstlerisches Talent entfalten kann. Und Kunst verschönert unsere Welt, erhellt unsere Seelen, lässt uns von einer wundervollen Welt träumen … die direkt neben uns ist, die wir uns aber nicht vorstellen können. Bis wir die Musik unser Herz erobern lassen …
Also, mein Lieber … wie wäre es, wenn du deine Stimme erhebst und Teil dieses großen Chors des Lebens wirst? Denn wie meine Großmutter immer sagte: „Singen vertreibt die Sorgen.“ Und Musik hat die Kraft, Menschen auf eine Weise zu vereinen, wie es keine andere Kunstform vermag.
Lasst uns also dem Refrain eines Liedes von Antonio Marcos folgen: „Lasst uns Händchen halten, lasst uns Händchen halten, lasst uns gehen … und lasst uns zusammen singen …“ und lasst uns die Welt und uns selbst ein bisschen glücklicher machen, denn das ist die Kraft des Gesangs: Freude zu verbreiten, wohin er auch geht.
Tania Miranda – Brasilien – 11.03.2026

Comentários
Postar um comentário