CHOQUE DE GERAÇÕES

 

A história da Humanidade é como um filme que se repete, com pequenas mudanças em alguns takes… mas no geral, é sempre a mesma coisa. Começa do princípio, quando tudo é uma imensa incógnita e aos poucos vai evoluindo, até que chega em seu apogeu e então começa a declinar. Quando chega em seu ponto mais baixo, começa tudo de novo. Em alguns círculos chamam esse processo de “Roda de Samsara”…

Tal situação é aplicável na Sociedade como um todo. Temos gerações de dominantes e dominados. E um dominado jamais conseguirá ser um dominante, por mais que seja seu desejo. Porque em sua psique está gravado que este deverá estar sempre solícito, atender as vontades do dominante. E como tal se dá? Simples… na Sociedade são as Gerações que vão se intercalando…

Nos dias de hoje é comum ouvirmos reclamações sobre a nova geração, que “não respeita os mais velhos, que manda e desmanda no mundo”… e ficamos parecendo um cachorro, correndo atrás do próprio rabo, sem conseguir visualizar o problema em toda a sua extensão…

Porque a juventude de nossos dias é tão rebelde? Afinal, os criamos com tanto carinho, satisfizemos seus desejos, procuramos sempre deixá-los confortáveis… e ainda assim…

Acredito que você conseguiu perceber o que estou tentando dizer… a nossa foi a geração dos “dominados”. Fomos treinados, desde a mais tenra idade, a concordar com tudo aquilo que os mais velhos diziam que era certo ou errado. Não nos era permitido contestar. E se pertencêssemos ao “sexo frágil”, essa condição era ainda mais rígida…

A disciplina sempre foi o divisor de águas. Afinal, uma criança testa seus responsáveis até o limite. Uma geração de “dominantes” não permite que seus petizes avancem certos limites. Nossa geração, ao contrário, não só permitiu como incentivou que os futuros cidadãos avançassem alguns sinais vermelhos…

Quer um exemplo? Nossos pequenos não podem ser contrariados, pois isso poderá prejudicar sua formação quando adultos. Seus mínimos caprichos devem ser satisfeitos... se estão em algum lugar onde não se dão bem com a autoridade deste, rapidamente são realocados para outro local mais amigável…

Bem, esta geração, ao chegar a certa idade, não estará preparada para enfrentar os desafios que se apresentarão a sua frente. E por que? Simples… receberam muitas informações sobre vários assuntos, inclusive relacionamentos sociais… mas nunca foram treinados para realmente usar os conhecimentos que adquiriram…

Mas a Vida é dinâmica. E de uma forma ou de outra, o cidadão deverá cumprir seu papel no grande Teatro da Vida. E é então que os problemas começam. Porque, como eu disse, eles não aprenderam a interagir com outras pessoas. Porque  suas necessidades estiveram sempre a frente de qualquer coisa... eles importavam, o resto, não. Desde pequenos aprenderam que não precisavam pedir e esperar, pois seu desejo era uma ordem.

E então, em um belo de um dia nós, a “Geração dos Comandados”… a última, até o momento… nos deparamos com uma nova realidade, onde mais uma vez nos curvamos à vontade de outrem… antes, eram nossos ascendentes… Hoje, são nossos descendentes. E então ficamos pelos cantos, tentando entender onde falhamos na Educação de nossos pequenos. Não houve falha alguma de nossa parte. Simplesmente demos o melhor de nós para nossos filhos. E rezamos todos os dias para que o Altíssimo ilumine o caminho destes, pois viver neste mundo é assaz perigoso…

Chegará o momento em que esta juventude assumirá nosso posto de serviço. E por mais que não queiramos admitir, eles serão melhores que nós em algumas coisas. Como fomos melhores que nossos antecessores em certas tarefas. Mas isso é simplesmente a vida em constante evolução. E quando esse momento chegar, significará também que uma nova geração estará chegando, pois a nossa irá, pouco a pouco, se desvanecendo, como as brumas gélidas da manhã…

 E então, quando estivermos no píer no Estinge, prontos para embarcar para a viagem sem retorno, acenemos aos nossos descendentes, desejando-lhes boa sorte em sua empreitada…haverá choque entre eles, como houve com a nossa. Mas tudo que poderemos fazer nessa altura do Campeonato, é pedir ao Altíssimo que vele por eles… e os ajude a não ser muito duros com aqueles que estarão chegando, para assumir “nosso” posto, vago por termos cumprido nosso tempo aqui nesse plano…

Tania Miranda   -    Brasil   -  03/10/2025

=========================================================================


CLASH OF GENERATIONS


The history of humanity is like a film that repeats itself, with small changes in some takes... but overall, it's always the same. It starts from the beginning, when everything is a huge unknown, and gradually evolves until it reaches its peak and then begins to decline. When it reaches its lowest point, it all starts again. In some circles, they call this process the "Wheel of Samsara"...

This situation applies to society as a whole. We have generations of dominants and dominated. And a dominated person will never be able to be dominant, no matter how much they desire it. Because it's engraved in their psyche that they must always be willing to fulfill the dominant's wishes. And how does this happen? It's simple... in society, generations alternate...

These days, it's common to hear complaints about the new generation, who "don't respect their elders, who rule the world"... and we're left like a dog chasing its own tail, unable to see the full extent of the problem...

Why are today's youth so rebellious? After all, we raised them with so much love, indulged their desires, always tried to make them comfortable... and yet...

I believe you've grasped what I'm trying to say... ours was the generation of the "dominated." We were trained, from a very young age, to agree with everything our elders said was right or wrong. We weren't allowed to challenge it. And if we belonged to the "weaker sex," this condition was even more rigid...

Discipline has always been the dividing line. After all, a child tests their guardians to the limit. A generation of "dominants" doesn't allow their children to cross certain boundaries. Our generation, on the contrary, not only allowed but encouraged future citizens to jump some red lights…

Want an example? Our little ones cannot be contradicted, as this could harm their development as adults. Their smallest whims must be satisfied… if they find themselves somewhere where they don't get along with the authority, they are quickly relocated to a more friendly place…

Well, this generation, upon reaching a certain age, will not be prepared to face the challenges that will lie ahead. And why? Simple… they received a lot of information on various subjects, including social relationships… but were never trained to truly use the knowledge they acquired…

But Life is dynamic. And one way or another, citizens must fulfill their role in the great Theater of Life. And that's when the problems begin. Because, as I said, they haven't learned how to interact with other people. Because their needs have always come before everything else… they mattered, the rest didn't. From an early age, they learned that there was no need to ask or wait, because their wish was their command. And then, one fine day, we, the "Generation of the Commanded"... the last, to date... are faced with a new reality, where we once again bow to the will of others... before, they were our ancestors... Today, they are our descendants. And so we stand in the corners, trying to understand where we failed in the education of our little ones. There was no failure on our part. We simply gave our best to our children. And we pray every day that the Almighty will illuminate their path, for living in this world is quite dangerous...

The time will come when these young people will take our place of service. And as much as we don't want to admit it, they will be better than us at some things. Just as we were better than our predecessors at certain tasks. But this is simply life, constantly evolving. And when that moment arrives, it will also mean that a new generation is arriving, for ours will, little by little, fade, like the icy mists of the morning…

And then, when we stand at the pier on the Styx, ready to embark on the journey of no return, let us wave to our descendants, wishing them good luck in their endeavor… there will be clashes among them, as there were with ours. But all we can do at this point in the game is ask the Almighty to watch over them… and help them not to be too harsh with those who will be arriving to take “our” place, vacant because we have served our time here on this plane…

Tania Miranda - Brazil - 10/03/2025

======================================================================

CHOQUE DE GENERACIONES


La historia de la humanidad es como una película que se repite, con pequeños cambios en algunas tomas... pero en general, siempre es la misma. Empieza desde el principio, cuando todo es una gran incógnita, y evoluciona gradualmente hasta alcanzar su punto máximo y luego comienza a declinar. Cuando llega a su punto más bajo, todo vuelve a empezar. En algunos círculos, llaman a este proceso la "Rueda del Samsara"...

Esta situación se aplica a la sociedad en su conjunto. Tenemos generaciones de dominantes y dominados. Y una persona dominada nunca podrá ser dominante, por mucho que lo desee. Porque está grabado en su psique que siempre debe estar dispuesta a cumplir los deseos del dominante. ¿Y cómo sucede esto? Es simple... en la sociedad, las generaciones se alternan...

Hoy en día, es común escuchar quejas sobre la nueva generación, que "no respeta a sus mayores, que gobiernan el mundo"... y nos quedamos como un perro mordiéndose la cola, incapaces de ver la magnitud del problema...

¿Por qué son tan rebeldes los jóvenes de hoy? Al fin y al cabo, los criamos con tanto amor, complacimos sus deseos, siempre intentamos que se sintieran cómodos... y aun así...

Creo que has captado lo que quiero decir... la nuestra fue la generación de los "dominados". Nos entrenaron, desde muy pequeños, para estar de acuerdo con todo lo que nuestros mayores decían que estaba bien o mal. No se nos permitía cuestionarlo. Y si pertenecíamos al "sexo débil", esta condición era aún más rígida...

La disciplina siempre ha sido la línea divisoria. Al fin y al cabo, un niño pone a prueba a sus tutores hasta el límite. Una generación de "dominantes" no permite que sus hijos crucen ciertos límites. Nuestra generación, por el contrario, no solo permitió, sino que animó a los futuros ciudadanos a saltarse algunos semáforos en rojo…

¿Un ejemplo? No se puede contradecir a nuestros pequeños, ya que esto podría perjudicar su desarrollo como adultos. Sus más pequeños caprichos deben ser satisfechos… si se encuentran en un lugar donde no se llevan bien con la autoridad, se les reubica rápidamente en un lugar más amigable…

Bueno, esta generación, al llegar a cierta edad, no estará preparada para afrontar los retos que les esperan. ¿Y por qué? Sencillo… recibieron mucha información sobre diversos temas, incluyendo las relaciones sociales… pero nunca fueron capacitados para utilizar realmente los conocimientos adquiridos…

Pero la vida es dinámica. Y de una forma u otra, los ciudadanos deben cumplir su papel en el gran Teatro de la Vida. Y ahí es donde empiezan los problemas. Porque, como dije, no han aprendido a interactuar con los demás. Porque sus necesidades siempre han estado por encima de todo… ellos importaban, el resto no. Desde pequeños, aprendieron que no había necesidad de pedir ni esperar, porque sus deseos eran órdenes. Y entonces, un buen día, nosotros, la "Generación de los Mandados"... los últimos hasta la fecha... nos enfrentamos a una nueva realidad, donde volvemos a doblegarnos a la voluntad de otros... antes, eran nuestros antepasados... hoy, son nuestros descendientes. Y así nos quedamos en los rincones, intentando comprender dónde fallamos en la educación de nuestros pequeños. No fue un fracaso nuestro. Simplemente dimos lo mejor de nosotros a nuestros hijos. Y rezamos cada día para que el Todopoderoso ilumine su camino, pues vivir en este mundo es bastante peligroso...

Llegará el momento en que estos jóvenes ocuparán nuestro lugar de servicio. Y, aunque no queramos admitirlo, serán mejores que nosotros en algunas cosas. Así como nosotros fuimos mejores que nuestros predecesores en ciertas tareas. Pero así es la vida, en constante evolución. Y cuando ese momento llegue, también significará que llega una nueva generación, pues la nuestra, poco a poco, se desvanecerá, como la gélida niebla de la mañana…

Y entonces, cuando estemos en el muelle de la Laguna Estigia, listos para embarcarnos en el viaje sin retorno, saludemos a nuestros descendientes, deseándoles buena suerte en su empeño… habrá enfrentamientos entre ellos, como los hubo con los nuestros. Pero lo único que podemos hacer en este punto del juego es pedirle al Todopoderoso que los proteja… y que les ayude a no ser demasiado duros con quienes llegarán a ocupar “nuestro” lugar, vacante porque hemos cumplido nuestro tiempo aquí en este plano…

Tania Miranda - Brasil - 10/03/2025

=========================================================================


SUKUPOLVIEN YHTEENTÖMINEN


Ihmiskunnan historia on kuin elokuva, joka toistaa itseään pienin muutoksin joissakin otoissa... mutta kaiken kaikkiaan se on aina sama. Se alkaa alusta, kun kaikki on valtavaa tuntematonta, ja kehittyy vähitellen, kunnes se saavuttaa huippunsa ja alkaa sitten laskea. Kun se saavuttaa pohjansa, kaikki alkaa alusta. Joissakin piireissä tätä prosessia kutsutaan "Samsaran pyöräksi"...

Tämä tilanne koskee koko yhteiskuntaa. Meillä on sukupolvia hallitsevia ja alistettuja. Ja alisteinen henkilö ei koskaan pysty olemaan hallitseva, vaikka kuinka haluaisi sitä. Koska heidän psyykeensä on kaiverrettu, että heidän on aina oltava valmiita täyttämään hallitsevan toiveet. Ja miten tämä tapahtuu? Se on yksinkertaista... yhteiskunnassa sukupolvet vuorottelevat...

Nykyään on yleistä kuulla valituksia uudesta sukupolvesta, joka "eivät kunnioita vanhempiaan, jotka hallitsevat maailmaa"... ja me jäämme kuin koira jahtaamaan omaa häntäänsä, kykenemättä näkemään ongelman täyttä laajuutta...

Miksi nykyajan nuoriso on niin kapinallista? Loppujen lopuksi kasvatimme heidät niin suurella rakkaudella, hemmottelimme heidän halujaan, yritimme aina tehdä heidän olostaan ​​mukavan... ja silti...

Uskon, että olet ymmärtänyt, mitä yritän sanoa... meidän sukupolvemme oli "dominoitujen" sukupolvi. Meidät oli opetettu hyvin nuoresta iästä lähtien olemaan samaa mieltä kaikesta, mitä vanhemmat sanoivat oikeaksi tai vääräksi. Meidän ei sallittu kyseenalaistaa sitä. Ja jos kuuluimme "heikompaan sukupuoleen", tämä ehto oli vieläkin tiukempi...

Kuri on aina ollut raja. Loppujen lopuksi lapsi koettelee huoltajiaan äärirajoille. "Dominanttien" sukupolvi ei salli lastensa ylittää tiettyjä rajoja. Meidän sukupolvemme sitä vastoin ei ainoastaan ​​sallinut, vaan kannusti tulevia kansalaisia ​​hyppäämään punaisten valojen yli...

Haluatko esimerkin? Pieniämme ei voida kyseenalaistaa, sillä se voi vahingoittaa heidän kehitystään aikuisina. Heidän pienimmätkin oikkunsa on tyydytettävä… jos he löytävät itsensä paikasta, jossa he eivät tule toimeen auktoriteettien kanssa, heidät siirretään nopeasti ystävällisempään paikkaan…

No, tämä sukupolvi, tietyn iän saavuttaessa, ei ole valmistautunut kohtaamaan edessä olevia haasteita. Ja miksi? Yksinkertaisesti… he saivat paljon tietoa eri aiheista, mukaan lukien sosiaaliset suhteet… mutta heitä ei koskaan koulutettu todella käyttämään hankkimaansa tietoa…

Mutta elämä on dynaamista. Ja tavalla tai toisella kansalaisten on täytettävä roolinsa suuressa elämän teatterissa. Ja silloin ongelmat alkavat. Koska, kuten sanoin, he eivät ole oppineet olemaan vuorovaikutuksessa muiden ihmisten kanssa. Koska heidän tarpeensa ovat aina tulleet kaiken muun edelle… he olivat tärkeitä, muut eivät. Varhaisesta iästä lähtien he oppivat, ettei ollut tarvetta kysyä tai odottaa, koska heidän toiveensa oli heidän käskynsä. Ja sitten, yhtenä kauniina päivänä, me, "Komennettujen sukupolvi"... viimeinen, tähän mennessä... kohtaamme uuden todellisuuden, jossa jälleen kerran kumarramme muiden tahtoon... ennen he olivat esi-isämme... Tänään he ovat jälkeläisiämme. Ja niin me seisomme nurkissa yrittäen ymmärtää, missä epäonnistuimme pienokaistemme koulutuksessa. Meidän puolellamme ei ollut epäonnistumista. Annoimme vain parhaamme lapsillemme. Ja rukoilemme joka päivä, että Kaikkivaltias valaisee heidän polkunsa, sillä elämä tässä maailmassa on melko vaarallista...


Aika tulee, jolloin nämä nuoret ottavat palveluspaikkamme. Ja vaikka emme haluaisikaan sitä myöntää, he ovat parempia kuin me joissakin asioissa. Aivan kuten me olimme parempia kuin edeltäjämme tietyissä tehtävissä. Mutta tämä on vain elämää, joka kehittyy jatkuvasti. Ja kun tuo hetki koittaa, se tarkoittaa myös uuden sukupolven saapumista, sillä meidän sukupolvemme haalistuu vähitellen kuin aamun jäinen usva...


Ja sitten, kun seisomme Styx-joen laiturilla valmiina lähtemään paluuta vailla olevalle matkalle, vilkuttakaamme jälkeläisillemme ja toivottakaamme heille onnea pyrkimyksissään... heidän keskuudessaan tulee olemaan yhteenottoja, kuten meidänkin sukupolvemme kanssa oli. Mutta tässä vaiheessa peliä voimme vain pyytää Kaikkivaltiasta vartioimaan heitä… ja auttamaan heitä olemaan liian ankaria niille, jotka saapuvat ottamaan "meidän" paikkamme, joka on tyhjä, koska olemme suorittaneet aikamme täällä tällä koneella…


Tania Miranda - Brasilia - 10.3.2025

Comentários

Postagens mais visitadas deste blog

A MÚSICA É A LINGUAGEM DOS ANJOS

IDENTIDADE

THE CRYSTAL CUP - Chapter Six